Ρυζάλευρο : Πρώτη τροφή.Σωστό ή λάθος;

Όταν έρθει η ώρα για τα μωρά να εισαχθούν στις στερεές τροφές, πολλοί γονείς επιλέγουν για το μωρό δημητριακά και ιδιαίτερα εκείνα που έχουν βάσει το ρύζι. Εδώ και χρόνια, οι παιδίατροι συστήνουν η πρώτη τροφή των βρεφών να είναι ενισχυμένη με σίδηρο και προτείνουν το ρυζάλευρο, το οποίο ενέχει χαμηλό κίνδυνο για αλλεργική αντίδραση.
Πρόσφατα, έχουν διατυπωθεί ανησυχίες σχετικά με τα επίπεδα του αρσενικού στο ρύζι, καθώς και άλλα προϊόντα με βάση το ρύζι. Νέα έρευνα από την Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) είχε ως αποτέλεσμα η Υπηρεσία καθώς και η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής (AAP), να δώσουν μεγαλύτερη προσοχή στο θέμα των δημητριακών ρυζιού και των παραγώγων του, προσφέροντας περισσότερες προτάσεις σχετικά με την εισαγωγή των στερεών τροφών στο μωρό.

Τι είναι το αρσενικό;
Το αρσενικό είναι ένα χημικό στοιχείο του φλοιού της γης, παρόν στο κάθε τι γύρω μας, τόσο σε οργανική όσο και ανόργανη μορφή. Και οι δύο μορφές μπορεί να βρίσκονται στο νερό, τον αέρα, το έδαφος και τα τρόφιμα. Το ανόργανο αρσενικό, η πιο τοξική μορφή του, απελευθερώνεται στο περιβάλλον από τις ανθρώπινες δραστηριότητες, όπως η καύση του άνθρακα, του πετρελαίου, της βενζίνης, και το ξύλο, τα ορυχεία και η χρήση των ενώσεων του αρσενικού που περιέχουν σε φυτοφάρμακα, ζιζανιοκτόνα και τα συντηρητικά ξύλου.
Η Υπηρεσία Περιβαλλοντικής Προστασίας (EPA) περιγράφει το ανόργανο αρσενικό ως καρκινογόνο παράγοντα. Αρκετές μελέτες έχουν συνδέσει το ανόργανο αρσενικό με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του δέρματος, καθώς και καρκίνο του προστάτη, του ήπατος, της ουροδόχου κύστης, των νεφρών, των ρινικών διόδων, και τους πνεύμονες. Για τα παιδιά, η μακροχρόνια έκθεση μπορεί να προκαλέσει χαμηλότερα επίπεδα στον δείκτη νοημοσύνης (ΙQ). Επίσης, η έκθεσή τους σε αυτό κατά την ενδομήτρια ζωή και την πρώιμη παιδική ηλικία μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο θνησιμότητας σε νέους ενήλικες. Μια χαμηλού επιπέδου έκθεση μπορεί να προκαλέσει ναυτία, εμετό, πόνο στο στομάχι, κυκλοφορικά προβλήματα, βλάβες στα αιμοφόρα αγγεία, ερυθρότητα και οίδημα του δέρματος.

Έρευνα
Η FDA έχει παρακολουθήσει τα επίπεδα του αρσενικού στα τρόφιμα για σχεδόν δύο δεκαετίες. Η έκθεση παρέχει στοιχεία για 1.300 δείγματα προϊόντων ρυζιού, 200 εκ των οποίων αναφέρθηκαν για πρώτη φορά το 2012 και ένα επιπλέον δείγμα 1.100 προϊόντων μελετήθηκαν το 2013. Τα προϊόντα που περιλαμβάνονταν στην ανάλυση ήταν μπισκότα και σνακ ρυζιού, φόρμουλα για βρέφη και δημητριακά έτοιμα προς βρώση, γάλατα ρυζιού και πολλά άλλα.
Η FDA μέτρησε τα επίπεδα ανόργανου αρσενικού και του συνολικού αρσενικού για κάθε τύπο προϊόντος. Η FDA επικεντρώθηκε σε προϊόντα ρυζιού επειδή, σε αντίθεση με άλλες καλλιέργειες, το ρύζι απορροφά εύκολα αρσενικό από το περιβάλλον.

Αποτελέσματα
Οι ερευνητές της FDA διαπίστωσαν ότι τα επίπεδα αρσενικού ποίκιλλαν από το ένα δείγμα στο άλλο μέσα σε ίδιες κατηγορίες προϊόντων. Τα επίπεδα κυμάνθηκαν από 0,1 έως 7,2 μικρογραμμάρια ανόργανου αρσενικού ανά μερίδα.

Εισηγήσεις 
Με βάση τα «ανησυχητικά» τα αποτελέσματα, η τοπική Ένωση Καταναλωτών και η Υπουργός Δικαιοσύνης του Illinois, Lisa Madigan, ζήτησαν από την FDA να θέσει ανώτατα επιτρεπτά επίπεδα για το αρσενικό στα τρόφιμα, κυρίως στις παιδικές τροφές και να προειδοποιήσει το κοινό για την κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων ρυζιού και την σίτιση μικρών παιδιών με αυτό.

Οι γονείς μπορούν να λάβουν τα ακόλουθα μέτρα για τον εαυτό τους και τα παιδιά τους, προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος έκθεσης στο αρσενικό:
• Επιλέξτε μια διαφορετική πρώτη τροφή για τα μωρά. 
Ο πρώην πρόεδρος της επιτροπής για την διατροφή της ΑΑΡ, Δρ. Frank Greer, σημειώνει ότι ο Οργανισμός προσπαθεί να απομακρύνει τους καταναλωτές από τη χρήση των παραγώγων ρυζιού κατά την εισαγωγή στις στερεές τροφές γιατί δεν έχει ιδιαίτερη διατροφική αξία. Μερικοί εμπειρογνώμονες προτείνουν την έναρξη στερεών τροφών με βάση το κρέας, τα πουλερικά, ή τοφού, τα οποία είναι πλούσια σε σίδηρο. Άλλες καλές επιλογές περιλαμβάνουν γλυκοπατάτες, κολοκύθες, καρότα, αβοκάντο, μήλα, αχλάδια, μπανάνες και ροδάκινα.
• Για τα μωρά με φαινόμενα γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης (ΓΟΠ), συμβουλευτείτε έναν παιδίατρο. 
 Ενώ τα δημητριακά ρυζιού μέχρι τώρα συνιστούνταν ως μια πηκτική ουσία που βοηθούσε αυτά τα βρέφη, η FDA σημειώνει ότι «το σιτάρι, το κριθάρι και άλλα δημητριακά με βάση τους τα σιτηρά, επίσης, απορροφούν εύκολα τα υγρά και είναι εξίσου αποτελεσματικά για βρέφη με συμπτώματα ΓΟΠ.» Οι γονείς πρέπει να μιλήσουν με τους γιατρό του παιδιού τους.
• Αποφύγετε το γάλα ρυζιού σε παιδιά ηλικίας κάτω των 5 ετών. 
Μερικά από τα υψηλότερα επίπεδα του αρσενικού βρέθηκαν σε τέτοιου είδους προϊόντα.
• Να έχετε μια ισορροπημένη διατροφή, βάσει ποικιλίας δημητριακών.
• Μειώστε την κατανάλωση ρυζιού.

Πηγή:mommydotcom

Πώς να επιλέξετε το σωστό νούμερο παιδικού παπουτσιού!

Ποιο είναι το ιδανικό παπουτσάκι για το παιδάκι σας;Μήπως του είναι μεγάλο και δεν μπορεί να περπατήσει καλά;Μήπως του είναι μικρό,το στενεύει ή του έχει δημιουργήσει πληγούλες;Ειδικά όταν τα παιδάκια μας κάνουν τα πρώτα βήματά τους,η αγωνία μας είναι μεγάλη για την επιλογή του σωστού παπουτσιού στο σωστό νούμερο.

Υπάρχουν κανόνες στην επιλογή του παπουτσιού;
Βεβαίως και υπάρχουν!

Πώς θα διαλέξετε το σωστό νούμερο:

Ένας τρόπος είναι να μετρήσετε το ποδαράκι του παιδιού σας σε εκατοστά.
Στη συνέχεια συμβουλευτείτε τον παρακάτω πίνακα:Στα αριστερά βλέπετε τα εκατοστά του ποδιού και στα δεξιά το νούμερο που αντιστοιχεί στο ποδαράκι του παιδιού σας.
7,9 cm = 13
8,5 cm = 14
9,1 cm = 15
9,7 cm = 16
10,3 cm = 17
11,0 cm = 18
11,6 cm = 19
12,3 cm = 20
13,0 cm = 21
13,6cm = 22
14,3 cm = 23
15,0 cm = 24
15,6 cm = 25
16,3 cm = 26
17,0 cm = 27
17,6 cm = 28
18,3 cm = 29

Άλλο ένα βοηθητικό πινακάκι:

Μήνες και νουμεράκια:
0-6 μηνών 16- 18 νούμερο
6-12 μηνών 18-19,5 νούμερο
12-18 μηνών 19,5-21,5 νούμερο
18-24 μηνών 21,5-23,5 νούμερο
2-3 ετών 23,5-25 νούμερο
3-4 ετών 25-28 νούμερο

Σκεφτείτε ότι τα πόδια μας στηρίζουν ολόκληρο το σώμα μας σε όλη μας τη ζωή και παρ’ όλα αυτά εμείς τα ταλαιπωρούμε και τα καταπονούμε.Οι έρευνες υποστηρίζουν ότι ο άνθρωπος πραγματοποιεί 18.000 περίπου βήματα την ημέρα,ενώ σε όλη του τη ζωή θα κάνει 350 εκατομμύρια βήματα.Ένας λόγος παραπάνω,λοιπόν,αν μιλούμε για ένα παιδί που κάνει τα πρώτα βήματα της ζωή του με αστάθεια και αγωνία.Επομένως,είναι σημαντικό να προστατεύσουμε αυτά τα μικρά πατουσάκια,να τα φροντίσουμε και να τους επιλέξουμε τα καλύτερα παπούτσια,ώστε να ανακαλύψουν τον κόσμο.Τα πόδια ενός παιδιού περίπου ενός έτους είναι στρογγυλά,συνήθως παχουλά και αποτελείται από χόνδρους και μύες που βρίσκονται σε μία διαρκή εξέλιξη σχηματισμού.

Το πόδι ενός ενήλικα ανθρώπου αποτελείται από 30 αρθρώσεις,19 μύες,26 οστά και καταλήγουν σε αυτό περίπου 7.000 νεύρα.Το πόδι όμως ενός παιδιού είναι πιο φαρδύ και κοντό,το μπροστινό μέρος είναι πιο αναπτυγμένο από το πίσω.Το 75% των οστών του ποδιού του ξεκινάνε ως μαλακοί χόνδροι.Η οστεοποίηση των χόνδρων πραγματοποιείται σταδιακά και έχει ξεκινήσει ήδη από τον καιρό που ήταν το παιδί στην κοιλιά της μητέρας του και ολοκληρώνεσαι με την ενηλικίωση.Δεν είναι τυχαίο ότι μόλις το 40% των ενηλίκων αποδεικνύεται ότι έχουν υγιή πόδια.Αν χρησιμοποιηθούν ακατάλληλα υποδήματα κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής,θα δημιουργηθούν προβλήματα που θα ακολουθούν τον άνθρωπο σε όλη του τη ζωή.Συνήθως προβλήματα στα πόδια επεκτείνονται στη μέση, στα γόνατα και στην σπονδυλική στήλη λόγω της μετατόπισης των νεύρων,και παρουσιάζονται επίσης προβλήματα στο γαστρεντερικό σύστημα και πόνοι στο κεφάλι.

Τι θα πρέπει να αποφύγετε:

- Στενά παπούτσια.Δε βάζουμε ποτέ μικρότερο νούμερο στα ευαίσθητα παιδικά πατουσάκια.
- Παπούτσια με στενή φόρμα που εμποδίζουν το παιδί να κουνά τα δάχτυλά του.
- Παπούτσια με ψηλό τακούνι.Υπάρχει πιθανότητα να του δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα στο πόδι,μη αναστρέψιμα.
- Στενές κάλτσες.
Οι ειδικοί συμβουλεύουν ότι τα πρώτα βήματα πρέπει να τα κάνει το παιδί ξυπόλυτο,για να μπορέσει ο εγκέφαλός του να ερμηνεύσει και να κατανοήσει τις πληροφορίες που στέλνονται από τα νεύρα του ποδιού,να μάθει έτσι να ισορροπεί,να στηρίζει σωστά το σώμα του,να κατανέμει σωστά το βάρος του και έτσι να μάθει να περπατά σωστά.Όταν το παιδάκι σας πραγματοποιήσει τα πρώτα βήματά του,τότε να υπολογίσετε ότι περίπου ένα μήνα μετά θα πρέπει να του αγοράσετε το πρώτα του παπούτσια.

Πώς διαλέγουμε το σωστό παιδικό παπούτσι:

- Η σόλα να είναι ελαφριά,ώστε να μην εμποδίζεται η κίνηση.
- Να είναι επίσης μαλακή κάτω από τη φάλαγγα της πατούσας,για να λυγίζει σωστά το πέλμα του.
- Να έχει ελαφριά ενίσχυση στη φτέρνα(δεν πρέπει να είναι ψηλότερη των 3,8 εκατοστών).
- Να μη γλιστράει,για να το κρατά σταθερό στα πρώτα του βήματα.
- Τα παπούτσια να είναι μαλακά και εύκαμπτα.
- Είναι σημαντικό να ελέγξετε το υλικό κατασκευής τους.Τα δερμάτινα είναι ιδανικά!Υλικά συνθετικά ή που δεν τηρούν τις προδιαγραφές μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμό στο ευαίσθητο δερματάκι του παιδιού σας ή ακόμα και αλλεργική αντίδραση.
- Να παρατηρείτε πάντα μήπως τους έχουν δημιουργήσει φουσκάλες ή τραυματισμούς.Αν συμβεί αυτό,πρέπει οπωσδήποτε να τους αλλάξετε παπούτσια!Αυτό το γεγονός δεν έχει να κάνει απαραίτητα με την ποιότητα του παπουτσιού.
- Είναι σημαντικό τα παπουτσάκια που θα αγοράσετε να έχουν πόρους,ώστε να αερίζονται τα ποδαράκια τους!
- Το επάνω μέρος του παπουτσιού δεν πρέπει να έχει σκληρές ραφές ή σημεία κόλλησης που μπορεί να τραυματίσουν το ευαίσθητο ποδαράκι του με την τριβή.
- Το κούμπωμα του παπουτσιού πρέπει να είναι ρυθμιζόμενο,ώστε να κρατά το ποδαράκι του σταθερό.
Να έχετε υπόψη σας ότι το ποδαράκι των παιδιών μεγαλώνει πάνω από μισό νούμερο κάθε 3 μήνες,όταν είναι μεταξύ 16 και 24 μηνών και μισό νούμερο κάθε 4 μήνες,όταν είναι 2 με 3 χρόνων.Τέλος,μην ξεχνάτε ότι κάθε παιδάκι έχει τη δική του ανάπτυξη και τους δικούς του ρυθμούς!Μη συγκρίνετε το παιδί σας με άλλα παιδιά ούτε ν' ανησυχήσετε αν το ποδαράκι του και η ηλικία του δεν αντιστοιχούν στους παραπάνω πίνακες που παραθέσαμε!

Πηγή: galsnguys

ΑΣΦΑΛΗΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ

Παιδιά συνεχίζουν να σκοτώνονται σε ατυχήματα με αυτοκίνητο επειδή οι γονείς τους δεν τα μεταφέρουν με ασφαλή και κατάλληλο τρόπο.Στην Αμερική παραμένει η πιο συχνή αιτία θανάτου για παιδιά άνω των 4 ετών.Στην Ελλάδα κάθε χρόνο περίπου 1000 παιδιά και νέοι χάνουν τη ζωή τους σε ατύχημα,ο μεγαλύτερος αριθμός των οποίων αφορά τροχαία.Μπορείτε να προστατεύσετε τα παιδιά σας τοποθετώντας τα σε ένα κατάλληλα βαλμένο παιδικό κάθισμα αυτοκινήτου που να είναι κατάλληλο για το βάρος και την ηλικία τους.Ο οδηγός αυτός σας βοηθά να διασφαλίσετε ότι το παιδί σας είναι σωστά προστατευμένο κατά την διάρκεια κάθε διαδρομής και ταξιδιού.
Ποιες είναι οι κατηγορίες παιδικών καθισμάτων;
Αυτά διακρίνονται ανάλογα με το βάρος και την ηλικία του παιδιού σε:
1.Έως 13 κιλά(Από τη γέννηση έως περίπου 9 – 12 μηνών)
Πρόκειται για καθισματάκια αυτοκινήτου που κοιτάζουν προς τα πίσω.Αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν είτε στα πίσω καθίσματα είτε στο κάθισμα του συνοδηγού.Εάν χρησιμοποιούνται στο κάθισμα του συνοδηγού,ΠΡΕΠΕΙ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να είναι απενεργοποιημένος ο αντίστοιχος μπροστινός αερόσακος.Είναι αξιοσημείωτο ότι τον Μάρτιο του 2011 η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής εξέδωσε οδηγία προς το κοινό,σύμφωνα με την οποία,οι γονείς πρέπει να κρατούν τα παιδιά τους σε καθίσματα που κοιτούν προς τα πίσω μέχρι την ηλικία των 2 ετών ή έως ότου φτάσουν το μέγιστο επιτρεπτό βάρος για το συγκεκριμένο κάθισμα.Το κάθισμα με φορά προς τα πίσω προστατεύει καλύτερα το μικρό παιδί γιατί υποστηρίζει το κεφάλι,τον αυχένα και την σπονδυλική στήλη σε περίπτωση σύγκρουσης,κατανέμοντας την δύναμη της πρόσκρουσης ισορροπημένα σε ολόκληρο το σώμα του παιδιού.Έρευνα του 2007 έδειξε ότι παιδιά κάτω των 2 ετών έχουν 75% λιγότερες πιθανότητες να πεθάνουν ή να τραυματιστούν σοβαρά σε τροχαίο ατύχημα,εάν τοποθετούνται σε κάθισμα με φορά προς τα πίσω.Τα θανατηφόρα περιστατικά είναι η κορυφή του παγόβουνου: υπολογίζεται ότι σε κάθε θάνατο παιδιού σε τροχαίο αντιστοιχούν 18 παιδιά που νοσηλεύονται σε νοσοκομείο εξαιτίας τροχαίου και πάνω από 400 που απαιτούν ιατρική αντιμετώπιση λόγω τραυματισμού.
Δεν προσφέρετε καμία προστασία στο παιδί σας και το εκθέτετε σε αναίτιο κίνδυνο κάθε φορά που το μεταφέρετε στο αυτοκίνητο αγκαλιά ή σε καλαθούνα ή σε πορτ μπεμπέ.
2. 9 – 18 κιλά (περίπου από 9 μηνών έως 4 χρονών)
Πρόκειται για καθίσματα αυτοκινήτου που κοιτάζουν προς τα εμπρός.Μπορεί να χρησιμοποιηθούν στα πίσω καθίσματα ή στο κάθισμα του συνοδηγού.Κάποια από αυτά διαθέτουν επιλογές για λιγότερο ή περισσότερο ανασηκωμένες θέσεις.Είναι αξιοσημείωτο ότι τον Μάρτιο του 2011 η Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία εξέδωσε οδηγία, σύμφωνα με την οποία, οι γονείς ενθαρρύνονται να χρησιμοποιούν βοηθητικό κάθισμα αυτοκινήτου μέχρι το παιδί να γίνει τουλάχιστον 135εκ σε ύψος ή ηλικίας 8 ετών.
3. 15 κιλά έως 36 κιλά (4 χρονών και έπειτα)
Πρόκειται για βοηθητικά καθίσματα που κοιτάζουν προς τα εμπρός και μπορούν να χρησιμοποιηθούν στα πίσω ή στο μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου.Το βοηθητικό κάθισμα ανυψώνει το παιδί και βοηθά να τοποθετηθεί η διαθέσιμη διαγώνια και οριζόντια ζώνη αυτοκινήτου ενήλικα με σωστό τρόπο.
4. 22 με 36 κιλά (6 ετών και έπειτα)
Μπορεί να χρησιμοποιηθεί βοηθητικό μαξιλάρι που κοιτάζει προς τα εμπρός και να τοποθετηθεί στο μπροστινό ή πίσω μέρος του αυτοκινήτου.Το βοηθητικό μαξιλάρι ανορθώνει το κεφάλι του παιδιού και βοηθά να τοποθετηθεί η διαθέσιμη διαγώνια και οριζόντια ζώνη αυτοκινήτου ενήλικα με σωστό τρόπο.
5. Άνω των 135εκ ύψος (παιδί άνω των 12-13 ετών)
Χρησιμοποιείται για κάθε μετακίνηση ζώνη αυτοκινήτου ενήλικα.

Αγορά καθίσματος
• Επιλέξτε το σωστό κάθισμα για το βάρος και την ηλικία του παιδιού σας.Οι οδηγίες του κατασκευαστή και του πωλητή θα σας βοηθήσουν.
• Δοκιμάστε την εφαρμογή του στο αυτοκίνητο που πρόκειται να το χρησιμοποιήσετε.
• Αναζητήστε την ένδειξη επίσημης έγκρισης από την Ευρωπαική Ένωση.Τα περισσότερα κατασκευάζονται σύμφωνα με τον Κανονισμό 44 της Οικονομικής Επιτροπής για την Ευρώπη(σε συντομογραφία ΟΕΕ Κ44 ή ECE R44).
Στην περίπτωση αυτή,διαθέτουν υποχρεωτικά ειδική ετικέτα που ξεκινά με το γράμμα Ε και τελειώνει με τον μέγιστο αριθμό κιλών του παιδιού.Η λέξη “UNIVERSAL” στην ετικέτα σημαίνει ότι το κάθισμα μπορεί να τοποθετηθεί σε όλους τους τύπους αυτοκινήτων.
• Δείξτε ιδιαίτερη προσοχή σε περίπτωση μεταχειρισμένου καθίσματος.Μπορεί να έχουν υποστεί φθορά και μπορεί να μην πληρούν τα τρέχοντα σύγχρονα στάνταρ.Οι οδηγίες τοποθέτησης επίσης μπορεί να λείπουν.

Τοποθέτηση του καθίσματος.
• Το παιδικό κάθισμα πρέπει να είναι σταθερά και σφιχτά προσαρμοσμένο στο κάθισμα ενήλικα.Βάλτε όλο το βάρος σας στο παιδικό κάθισμα ενόσω σφίγγετε την ζώνη του.
• Διατηρήστε τις οδηγίες τοποθέτησης μέσα στο αυτοκίνητο.
• Εάν έχετε οποιεσδήποτε αμφιβολίες σχετικά με την εφαρμογή του,ρωτήστε πρώτα έναν επαγγελματία πριν τοποθετήσετε το παιδί.
• Πάντα ελέγχετε το εγχειρίδιο του αυτοκινήτου για συμβουλές σχετικά με το κατά πόσο παιδιά μπορούν να χρησιμοποιούν μπροστινά καθίσματα.Αυτή η οδηγία ποικίλει από αυτοκίνητο σε αυτοκίνητο.
• Ποτέ μην εφαρμόσετε ένα παιδικό κάθισμα που κοιτάζει προς τα πίσω σε ένα κάθισμα με ενεργό αερόσακο μπροστά του.
• Τα καθίσματα που κοιτάζουν προς τα εμπρός πρέπει να βρίσκονται όσο πιο πίσω γίνεται από τον αερόσακο.
Τοποθέτηση του παιδιού στο κάθισμα
• Σιγουρευτείτε ότι η ζώνη του παιδικού καθίσματος έχει προσαρμοστεί κατάλληλα στο παιδί – μόνο ένα με δύο δάχτυλα πρέπει να χωρούν μεταξύ του στήθους του παιδιού και της ζώνης.
• Εάν χρησιμοποιείτε ένα βοηθητικό κάθισμα ή μαξιλάρι, η ζώνη ενήλικα πρέπει να περνάει από το ένα ισχύο του παιδιού στο άλλο – όχι στο ύψος της κοιλιάς του – και να καταλήγει στον ώμο του παιδιού – όχι στον λαιμό του.
• Ποτέ μην έχετε τα χέρια του παιδιού έξω από την ζώνη του καθίσματος.Επίσης ποτέ μην έχετε την ζώνη του καθίσματος πίσω από την πλάτη του παιδιού.Σε περίπτωση ατυχήματος, το παιδί μπορεί να τραυματιστεί σε αυτήν την περίπτωση.

Πρακτικές συμβουλές
• Η πιο ασφαλής θέση πάντα και για κάθε παιδί είναι στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου.
• Προσαρμόστε το κάθισμα στο παιδί ΚΑΘΕ φορά που το μεταφέρετε.Δεν προστατεύετε καθόλου το παιδί εάν κάποιες φορές το βάζετε στο κάθισμα και κάποιες όχι.
• Αφιερώστε πάντα χρόνο για να δέσετε το παιδί με άνεση.
• Βεβαιωθείτε ότι η ζώνη ενήλικα περνάει μέσα από όλα τα σωστά σημεία του καθίσματος.
• Ποτέ μην τροποποιείτε το κάθισμα ή την ζώνη κατά το δοκούν.
• Το παιδικό κάθισμα πρέπει να είναι σφιχτά στερεωμένο στο κάθισμα ενήλικα.
• Ποτέ μην βάζετε ένα κάθισμα που κοιτάζει προς τα πίσω σε θέση με ενεργό αερόσακο μπροστά από αυτό.
• Ποτέ μην αφήνετε ένα μικρό παιδί δεμένο στο κάθισμά του μέσα στο αυτοκίνητο χωρίς επίβλεψη για να βγείτε από το αυτοκίνητο και να κάνετε κάποια δουλειά σας.Έχουν προκύψει θάνατοι από αφυδάτωση, απαγωγές παιδιών και άλλοι κίνδυνοι.


Πηγή:pediatros-thes.gr

Η ψυχολογία του παιδιού επηρεάζεται απο την σχέση των γονιών του;

Επειδή η δομή της οικογένειας τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει(και συνεχίζει να αλλάζει)και επειδή αρκετά παιδιά μεγαλώνουν σε ένα σπίτι χωρίς και τους δύο βιολογικούς γονείς,πολλοί ερευνητές και κοινωνικοί επιστήμονες έχουν στρέψει το ενδιαφέρον τους στην ποιότητα της σχέσης των γονιών και στην επίδραση που έχει αυτή στα παιδιά.

Οι πρώτες μελέτες που έγιναν αφορούσαν παιδιά διαζευγμένων οικογενειών και τα ευρήματα γενικότερα έδειχναν και δείχνουν ανάμικτα αποτελέσματα.Αν και είναι γεγονός πως εμφανίζεται μια συσχέτιση ανάμεσα στα παιδιά από διαζευγμένες οικογένειες και τις χαμηλότερες σχολικές επιδόσεις,την αρνητικότερη ψυχολογική κατάσταση,τη χαμηλότερη αυτοεκτίμηση και τις λιγότερες καλές σχέσεις με τους άλλους σε σύγκριση με τα παιδιά που μεγαλώνουν στο σπίτι και με τους δύο βιολογικούς γονείς,υπάρχουν και ευρήματα που δείχνουν πως το διαζύγιο μπορεί να έχει λιγότερες αρνητικές επιπτώσεις από τη μη καλή συμβίωση των γονιών.

Παιδιά που μεγαλώνουν και με τους δύο βιολογικούς γονείς στο σπίτι,μπορεί να εκτίθενται σε στρεσογόνες καταστάσεις όπως στους έντονους καυγάδες των γονιών,τη βία,την κατάχρηση ουσιών,την ανικανότητα ανατροφής κ.α.Όλα αυτά αυξάνουν τον κίνδυνο της κακής προσαρμογής του παιδιού.Εύλογα επομένως μπορούμε να καταλήξουμε πως τον καθοριστικότερο ρόλο στην εξέλιξη του παιδιού,τον παίζουν τόσο τα ατομικά χαρακτηριστικά του κάθε γονιού αλλά και η σχέση που διατηρούν οι δύο γονείς μεταξύ τους είτε συμβιώνουν στο ίδιο σπίτι είτε όχι.Ακόμη και στην περίπτωση των διαζευγμένων οικογενειών κάποια παιδιά ανταποκρίνονται καλά γιατί οι γονείς καταφέρνουν να διαχωρίσουν τις προσωπικές τους διαφορές και συμμετέχουν ομαδικά στη διατήρηση μιας καλής ισορροπίας στη σχέση των μελών της οικογένειας,αναφέρουν οι ειδικοί.

Πώς επηρεάζει η σχέση των γονιών τα παιδιά;

Όπως έχουμε αναφέρει και σε προηγούμενο άρθρο,η οικογένεια παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στον τρόπο που αντιλαμβάνονται τα παιδιά τον κόσμο καθώς και στον τρόπο που θα διαμορφώσουν τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά τους.Οι γονείς παρέχουν στα παιδιά συναισθηματική και υλική ασφάλεια και έτσι τα παιδιά γνωρίζουν πως μπορούν να βασίζονται σε αυτούς.Άρα η ανάπτυξη των παιδιών δεν μπορεί να κατανοηθεί ανεξάρτητα από την αλληλεπίδραση που έχουν οι γονείς μεταξύ τους.

Σύμφωνα με την κοινωνική θεωρία της μάθησης τα παιδιά παρατηρούν και συμπεριφέρονται με βάση αυτό που προσλαμβάνουν από το περιβάλλον τους.Η θετική αλληλεπίδραση μεταξύ των γονιών παράγει παρόμοιες μορφές συμπεριφοράς στα παιδιά.Όσο πιο αυξημένες είναι οι γονικές συγκρούσεις,τόσο υψηλότερα είναι τα προβλήματα συμπεριφοράς των παιδιών.Ακόμη και στην περίπτωση του διαζυγίου,οι έρευνες δείχνουν πως αν και πρόκειται για μια στρεσογόνο κατάσταση τόσο για τα παιδιά όσο και για τους γονείς,αρνητικά αποτελέσματα θα υπάρξουν στα παιδιά όταν υπάρχει μειωμένη ποιότητα στη σχέση του ζευγαριού και όχι τόσο από το ίδιο το διαζύγιο.

Η σχέση των γονιών που χαρακτηρίζεται από εμφανείς και έντονες συγκρούσεις μπορεί να επηρεάσει τόσο αρνητικά τα παιδιά,που να τα φέρει σε χειρότερη θέση από τα παιδιά με διαζευγμένους γονείς.Πιο συγκεκριμένα,η ποιότητα της σχέσης έχει βρεθεί να συνδέεται με προβλήματα συμπεριφοράς του παιδιού,με τις κοινωνικές του δεξιότητες και ικανότητες,με το συναισθηματικό του κόσμο,με τις σχολικές του επιδόσεις και με την επικοινωνία που διατηρεί το παιδί με τους γονείς.

Οι έρευνες επίσης δείχνουν πως οι γονείς που έχουν καλή σχέση μεταξύ τους έχουν παιδιά που αναπτύσσουν και τα ίδια καλές σχέσεις.Όταν το ζευγάρι είναι ευχαριστημένο από τη σχέση του,τότε και τα παιδιά έχουν καλύτερα αποτελέσματα σε όλους τους τομείς.Η συσχέτιση αυτή έχει βρεθεί να ισχύει σε όλα τα μορφωτικά,οικονομικά και κοινωνικά υπόβαθρα,σε όλες τις φυλετικές και εθνικές δομές της οικογένειας.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς;

Τα παιδιά που μεγαλώνουν με ευτυχισμένους γονείς στο ίδιο σπίτι, είναι αυτονόητο ότι έχουν καλύτερη ανάπτυξη και εξέλιξη.Οι ευτυχισμένοι γονείς έχουν και ευτυχισμένα παιδιά.Είναι επομένως ευθύνη των γονιών να διατηρούν καλή ποιότητα στη σχέση τους και να μην κάνουν τα παιδιά τους αθώα θύματα της αδυναμίας τους να διατηρήσουν μια αρμονική και σταθερή σχέση στο σπίτι.

Τα παιδιά αισθάνονται μεγαλύτερη ασφάλεια,εμπιστοσύνη και αυτοπεποίθηση όταν έχουν γονείς που αγαπιούνται μεταξύ τους.Η σχέση του ζευγαριού προηγείται από τη σχέση που έχουν οι ίδιοι με τα παιδιά τους και οι γονείς είναι αυτοί που μέσα από τη συμπεριφορά τους θα δώσουν το καλό παράδειγμα στα παιδιά.Αν και οι διαφωνίες είναι αναπόφευκτες και φυσιολογικές σε οποιαδήποτε σχέση,οι φωνές,οι υβριστικοί χαρακτηρισμοί,οι απειλές και η βία πληγώνουν τα παιδιά και μπορούν να δημιουργήσουν ψυχολογικά τραύματα που σε αρκετές περιπτώσεις τα συνοδεύουν για μια ζωή.Η θετική επικοινωνία στην οικογένεια και η καλλιέργειά της σε όλες τις εμπειρίες της ζωής είναι κλειδί για να διατηρηθεί μια ισορροπημένη σχέση.Η αγάπη,η ευγένεια,ο σεβασμός και η εκτίμηση μεταξύ των μελών, είναι αναπόσπαστα κομμάτια της επιτυχημένης λειτουργίας της οικογένειας.Όταν οι ίδιοι οι γονείς αισθάνονται ευτυχία και πληρότητα τόσο με τον εαυτό τους όσο και με τις σχέσεις τους, τόσο πιο θετικά επηρεάζουν τα παιδιά και τους προσφέρουν μια αίσθηση σταθερότητας και ασφάλειας για να γνωρίσουν τον κόσμο.

Κάποιος είπε πως σε εκατό χρόνια από σήμερα,δε θα έχει καμία σημασία τι αυτοκίνητο οδηγείς ή σε τι σπίτι κατοικείς αλλά ο τρόπος που επηρέασες τη ζωή ενός παιδιού.Αν και μπορεί να ακουστεί κλισέ αν πούμε πως τα παιδιά είναι το μέλλον αυτού του τόπου,πότε αυτό δεν ήταν τόσο αληθινό όσο στους σημερινούς καιρούς που διανύουμε και αυτό είναι που θα πρέπει να θυμούνται οι γονείς!

Πηγή:Parentshelp.gr

Βασικός ο ρόλος του πατέρα στην διαπαιδαγώγηση του παιδιού.

Οι περισσότερες έρευνες που είχαν γίνει στο παρελθόν,δεν είχαν δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα στο ρόλο που έχει ο πατέρας στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών,με αποτέλεσμα να θεωρείται η επιρροή του ως μη σημαντική ή να χαρακτηρίζεται ο ίδιος ως αδιάφορος στην όλη διαδικασία.Οι σημερινές έρευνες όμως αποδίδουν έναν τελείως διαφορετικό ρόλο στον πατέρα από αυτόν που ίσχυε στο παρελθόν. 

Σήμερα υπάρχει συμφωνία στο ότι ο πατέρας διαδραματίζει ένα μοναδικό και κρίσιμο ρόλο στην ανατροφή και καθοδήγηση των παιδιών.Ο μπαμπάς μπορεί να είναι το ίδιο ευαίσθητος με το μωρό όπως και η μαμά και καθώς το παιδί μεγαλώνει ο μπαμπάς μπορεί να αναλάβει επιπρόσθετους ρόλους στην πνευματική καθοδήγηση και κοινωνική ανάπτυξη του παιδιού.Ακόμα και όταν ο μπαμπάς απλά παίζει με το παιδί του,βοηθάει και καλλιεργεί την ανάπτυξή του.

Ο ρόλος του πατέρα στη βρεφική ηλικία.

Πολυάριθμες έρευνες έχουν δείξει ότι η συναισθηματική υποστήριξη του πατέρα στη μητέρα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και τους πρώτους μήνες μετά τη γέννα,παίζει εξαιρετικά σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση θετικών σχέσεων.Όταν δεν υπάρχει αυτή η υποστήριξη όμως δημιουργείται έντονο στρες στο σύστημα της οικογένειας.

Ο ερχομός ενός μωρού στο ζευγάρι μπορεί από μόνος του να επηρεάσει τη σχέση τους.Αν και τις περισσότερες φορές πρόκειται για ένα ευχάριστο γεγονός,έρευνες έχουν δείξει ότι η γέννηση του πρώτου παιδιού προκαλεί έντονο άγχος στους γονείς και αυτό γιατί το μωρό δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις χρόνου και ενέργειας που θα πρέπει να καταβάλλουν και οι δύο γονείς.Είναι επομένως σημαντικό να συμμετέχουν και οι δύο στην όλη διαδικασία προκειμένου να διατηρηθεί η ισορροπία στην οικογένεια και στη σχέση.

Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι ακόμα και από τη βρεφική ηλικία,τα παιδιά που έχουν πατέρες που συμμετέχουν ενεργά στην ανατροφή του παιδιού,είναι πιο πιθανό να είναι συναισθηματικά ασφαλή, να νιώθουν περισσότερη σιγουριά και αυτοπεποίθηση στο να εξερευνήσουν το περιβάλλον τους και καθώς μεγαλώνουν να έχουν καλύτερες κοινωνικές σχέσεις.

Ο ρόλος του πατέρα στην παιδική ηλικία.

Ο τρόπος του παιχνιδιού μεταξύ πατέρα και παιδιού,έχει βρεθεί να παίζει σημαντικό ρόλο και να έχει σημαντικό αντίκτυπο στη συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη των παιδιών.Τις περισσότερες φορές οι μπαμπάδες περνούν περισσότερο χρόνο για παιχνίδι με τα παιδιά τους από όσο οι μαμάδες και τείνουν να είναι περισσότερο θορυβώδεις και ενεργοί στο παιχνίδι τους.Τα περισσότερα παιδιά απολαμβάνουν αυτό το είδος παιχνιδιού ακόμα και αν περνούν λιγότερο χρόνο με τον μπαμπά.Τα παιδιά αποδίδουν στον μπαμπά ένα ουσιαστικό,μοναδικό και ιδιαίτερο ρόλο μέσα από το παιχνίδι μαζί του.

Όταν οι μπαμπάδες παίζουν με τα παιδιά δεν τα διασκεδάζουν μόνο,αλλά συμβάλλουν στην ανάπτυξή τους.Ο μπαμπάς μέσα από το παιχνίδι προσφέρει στο παιδί ένα ασφαλές περιβάλλον γεμάτο προκλήσεις που το βοηθά να μάθει πώς να αλληλεπιδρά με τον κόσμο και με τους άλλους γύρω του.Για παράδειγμα,μέσα από την πάλη(αγαπημένο παιχνίδι μπαμπάδων και παιδιών),ο μπαμπάς ενθαρρύνει το παιδί να εξερευνήσει την δύναμή του, να μάθει την επίδραση που μπορεί να έχει στους άλλους και να γνωρίσει τα όριά του.Μέσα από το παιχνίδι με την μπάλα το παιδί μπορεί και βελτιώνει δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων και όχι μόνο,γιατί πρέπει να σκεφτεί πώς θα την πιάσει, πώς θα την κλοτσήσει,να της δώσει την σωστή κατεύθυνση και να υπολογίσει τη δύναμη που πρέπει να ασκήσει για την στείλει εκεί που θέλει.Έρευνες δείχνουν ότι τα παιδιά που έχουν μπαμπάδες που παίζουν μαζί τους,έχουν υψηλότερη επίδοση στα τεστ σκέψης και στις δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων.

Οι μπαμπάδες παίζουν σημαντικό ρόλο και στην συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών. 

Έρευνες δείχνουν ότι ο στοργικός και συναισθηματικός πατέρας που αναγνωρίζει τα συναισθήματα του παιδιού του,βοηθά το παιδί να αναπτύξει τη συναισθηματική του νοημοσύνη και πώς να αντιμετωπίζει τα αρνητικά συναισθήματα.Επιπλέον,έχει βρεθεί ότι τα παιδιά που έχουν στενή σχέση με τον πατέρα τους τείνουν να διαμορφώνουν καλύτερες σχέσεις με τους άλλους,να συμπεριφέρονται λιγότερο επιθετικά και να νιώθουν μεγαλύτερη ασφάλεια τόσο στις σχέσεις που θα διαμορφώσουν στην παιδική ηλικία, αλλά και στην ενήλικη ζωή τους.

Ο ρόλος του πατέρα στη σχολική ηλικία.

Ειδικοί έχουν τονίσει ότι η ποιοτική ενασχόληση του πατέρα με το παιδί κατά τη διάρκεια της σχολικής περιόδου,είναι κρίσιμος παράγοντας που θα καθορίσει την εμπιστοσύνη του παιδιού για τον εαυτό του,καθώς και την ικανότητά του να ανταποκρίνεται στις νέες προκλήσεις με θετικό τρόπο.

Ο λόγος που ο πατέρας έχει τόσο σημαντικό ρόλο σε αυτή την περίοδο του παιδιού είναι γιατί σε αντίθεση με τη μητέρα που είναι πιο “προστατευτική”,ο ίδιος τείνει να βάζει περισσότερες προκλήσεις στο παιδί για να δοκιμάσει νέες εμπειρίες και τείνει να ενθαρρύνει περισσότερο την ανεξαρτησία.Αυτό το γεγονός δίνει στα παιδιά την ευκαιρία να αναπτύξουν δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων.Η ενθάρρυνση των μπαμπάδων για την ανεξαρτησία των παιδιών τους,βοηθά τα παιδιά όχι μόνο να μάθουν νέες δεξιότητες,αλλά να αναλαμβάνουν και τις ευθύνες των πράξεών τους.

Σε μια μελέτη βρέθηκε ότι οι μπαμπάδες που ανέμεναν από τα παιδιά τους να χειρίζονται ευθύνες,όπως για παράδειγμα τη χρήση ψαλιδιού,το πώς να διασχίζει το παιδί το δρόμο ή να κάνει μπάνιο μόνο του,τότε τα παιδιά είχαν υψηλότερες επιδόσεις στη δεξιότητες σύνθετης σκέψης.Οι ερευνητές κατέληξαν ότι η επίτευξη καθηκόντων στη σχολική ηλικία είναι ιδιαίτερα σημαντική και ο ρόλος του πατέρα έχει μεγαλύτερη επίδραση στην αυτοεκτίμηση των παιδιών από αυτόν της μητέρας.

Σύμφωνα με έρευνες,όσο πιο ενεργό ενδιαφέρον δείχνει ο πατέρας στην εκπαίδευση του παιδιού,τόσο πιο πολύ αναπτύσσεται το παιδί πνευματικά.Όσο πιο πολύ ασχολείται ο πατέρας με τα θέματα του σχολείου,τόσο πιο καλές σχολικές επιδόσεις έχει το παιδί.Μελέτη που έγινε σε αγόρια,έδειξε ότι όταν οι μπαμπάδες ενθάρρυναν δεξιότητες που σχετίζονταν με μαθηματικά και με την ανάγνωση,τόσο πιο πολύ βελτιώνονταν οι επιδόσεις των παιδιών σε σχολικές δοκιμασίες.Μια άλλη ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα μελέτη έδειξε ότι το ποσοστό του χρόνου που περνούν οι μπαμπάδες με τα παιδιά τους έχει άμεση σχέση με τις μαθηματικές δεξιότητες που θα αναπτύξουν τα παιδιά.Η εμπλοκή του πατέρα όμως είναι εξίσου σημαντική και σε δραστηριότητες που δεν αφορούν μόνο το σχολείο.Έρευνα έχει δείξει ότι οι μπαμπάδες που ενθάρρυναν τον αθλητισμό και τη σωματική δραστηριότητα των παιδιών τους, τα βοηθούσαν να έχουν περισσότερες επιτυχίες τόσο στο σχολείο,όσο και στην επαγγελματική τους πορεία αργότερα–πράγμα που ίσχυε και για τα αγόρια και για τα κορίτσια. 

Ο ρόλος του πατέρα στην εφηβεία.

Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν και γίνονται έφηβοι,περνούν περισσότερο χρόνο μακριά από τους γονείς τους και αναζητούν περισσότερο την παρέα των φίλων.Ωστόσο οι γονείς συνεχίζουν να έχουν ισχυρή επιρροή στις πεποιθήσεις,στις αξίες και στα σχέδια των παιδιών για το μέλλον.

Η εφηβεία συχνά είναι μια περίοδος αυξημένων συγκρούσεων μεταξύ των παιδιών και των γονιών,και ιδιαίτερα με τις μητέρες.Αυτό μπορεί να συμβαίνει γιατί ίσως οι έφηβοι περνούν περισσότερο χρόνο με τη μαμά είτε γιατί οι μητέρες αντιδρούν περισσότερο στις συμπεριφορές του έφηβου παιδιού τους(π.χ. το ντύσιμο).

Αν και οι έφηβοι στηρίζονται περισσότερο στη μητέρα τους για συναισθηματική υποστήριξη,ο ρόλος του πατέρα εξακολουθεί να παραμένει σημαντικός.Οι έφηβοι τείνουν να εμπιστεύονται περισσότερο τους πατέρες τους για συζητήσεις και συμβουλές και έχουν ανάγκη να ξέρουν ότι είναι άμεσα διαθέσιμοι.Ιδιαίτερα για τα αγόρια αυτής της ηλικίας ο πατέρας λειτουργεί ως ισχυρό πρότυπο και έχει άμεση επιρροή στη συμπεριφορά, στην προσωπικότητα, στις επιλογές και στις συνήθειές τους.

Κλείνοντας,η μητέρα και ο πατέρας έχοντας ο καθένας το δικό του ρόλο,θα καθορίσουν μαζί την υγιή ανάπτυξη των παιδιών.Επομένως δεν θα πρέπει να υποτιμάται σε καμία περίπτωση η επίδραση που έχουν και οι δύο στη διαδικασία της διαπαιδαγώγησης.Τα παιδιά έχουν ανάγκη την ενεργή συμμετοχή και των δύο γονιών(όταν αυτό είναι δυνατό)για να μεγαλώσουν σε ένα ασφαλές και ισορροπημένο περιβάλλον.

Πηγή:parentshelp.gr

Νέοι μπαμπάδες!

Οι έρευνες για τα συναισθήματα των νέων μπαμπάδων είναι πολλές.Ο ρόλος του πατέρα αλλάζει εντελώς τα δεδομένα και οι σχέσεις μέσα στην οικογένεια επαναπροσδιορίζονται.Τι σημαίνει λοιπόν να είσαι μπαμπάς και τι υποστηρίζουν οι έρευνες για την αποτελεσματικότητά τους; 

 

Τι σημαίνει να είσαι μπαμπάς
Οι έρευνες για τα συναισθήματα που βιώνουν οι άνδρες όταν γίνονται μπαμπάδες είναι πολλές.Δεν είναι τυχαίο που τόσοι μελετητές έχουν εστιάσει την προσοχή τους πάνω στον άντρα που γίνεται μπαμπάς.Η αποδοχή των ευθυνών που ξεκινούν μετά την έλευση του μωρού,είναι η έναρξη μιας μακριάς,επίπονης διαδικασίας.Τώρα ο μπαμπάς αρχίζει να χτίζει τη σχέση του με τον απόγονό του,αντιλαμβάνεται τι σημαίνει πατρότητα και επιπλέον έχει νέα προβλήματα να λύσει,να τα βγάλει πέρα με τις καθημερινές υποχρεώσεις,να βάλει τα δυνατά του για να κρατήσει σταθερή τη σχέση του με την σύντροφό του ενώ τα πάντα στο σπίτι του αλλάζουν!Αυτές τις αλλαγές έβαλαν στο μικροσκόπιο οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου Texas A & M των ΗΠΑ εδώ και 25 χρόνια.Ας δούμε που κατέληξαν.

Αυτοεικόνα και αυτοεκτίμηση του πατέρα
Ο τρόπος που αντιλαμβάνεται ο άνδρας τον εαυτό του και η θετική ή αρνητική αξία που θα προσδώσει στον εαυτό του μετά τη γέννηση του παιδιού του,εξαρτώνται αποκλειστικά από το πως αντιλαμβάνεται ο ίδιος τον εαυτό του ως πατέρα.
Αν λοιπόν καταφέρει να ενεργοποιήσει την υπευθυνότητά του και να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, αισθάνεται συνολικά πιο ικανοποιημένος από τον εαυτό του,επομένως αποκτά μια καλή αυτοεικόνα που θα τον τροφοδοτήσει για τη συνέχεια.
Αν,αντιθέτως,εξωτερικοί παράγοντες ή άλλοι,που σχετίζονται με τον εαυτό του,τις δυνατότητες,τον χαρακτήρα του τού υπαγορεύσουν μια στάση ανευθυνότητας,η αυτοεικόνα του καταστρέφεται και η αυτοεκτίμησή του επίσης.

Τα καταφέρνουν τελικά οι μπαμπάδες;
Σύμφωνα με τις έρευνες,ειδικά τα δυο πρώτα χρόνια της πατρότητας,οι μπαμπάδες χτίζουν με δυναμισμό την αυτοεκτίμηση και την αυτοεικόνα τους.Αυτό το πετυχαίνουν,κυρίως αλλάζοντας οπτική για την δουλειά τους.Η εμπειρία της πατρότητας τους επιτρέπει να αναπτύξουν πιο οργανωτική στάση απέναντι στη δουλειά τους,να γίνουν πιο προσαρμοστικοί,αλλά και πιο ευαίσθητοι για τις ζωές των άλλων,τις δυσκολίες,τα καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι συνάδερφοί τους.Άρα γίνονται πιο ανθρώπινοι και σαφώς πιο κοινωνικοί.Μιλούν για την καθημερινότητα που βιώνουν με το παιδί,αναπτύσσουν σχέσεις με άλλους γονείς από το εργασιακό τους περιβάλλον και ζητούν ανακούφιση από την ανταλλαγή εμπειριών.

Κατανομή υποχρεώσεων
Όταν το ζευγάρι αποκτά παιδί, αλλάζει ριζικά ο τρόπος που κατανέμονται μεταξύ τους οι υποχρεώσεις μέσα στο σπίτι.Στη διάρκεια της εγκυμοσύνης,τα περισσότερα ζευγάρια θεωρούν δεδομένο ότι θα μοιράζονται ισομερώς τις ευθύνες που αφορούν στο παιδί.Ωστόσο,γύρω στον έκτο μήνα της ζωής του μωρού,η μοιρασιά ακολουθεί την παραδοσιακή πεπατημένη.Έτσι, οι μαμάδες,ανεξάρτητα από την οικονομική,κοινωνική και μορφωτική κατάσταση της οικογένειας,αναλαμβάνουν εξολοκλήρου τα οικιακά,ενώ οι μπαμπάδες αφοσιώνονται στην εργασία τους και είναι οι κύριοι υπεύθυνοι για την εξασφάλιση του οικογενειακού εισοδήματος.Αυτό δεν σημαίνει ότι οι άνδρες δε συμμετέχουν στις δουλειές του σπιτιού,ωστόσο η συμμετοχή τους είναι σαφώς μικρότερη από εκείνη της μητέρας.

Η σχέση του μπαμπά με την μαμά
Σύμφωνα με έρευνες,κατά τη διάρκεια των πρώτων 18 μηνών της ζωής του παιδιού,οι μπαμπάδες είναι γεμάτοι παράπονα.Θεωρούν ότι περνούν λιγότερο ποιοτικό χρόνο με την μητέρα του παιδιού,παρόλο που και οι ίδιοι είναι αφοσιωμένοι στο νέο μέλος της οικογένειας,ενδιαφέρονται για εκείνο, ο φροντίζουν και επιδιώκουν την καλή επαφή μαζί του.Φαίνεται όμως ότι,αντίθετα από τις μαμάδες,οι μπαμπάδες θεωρούν την καλή σχέση τόσο με το παιδί,όσο και με την σύντροφό τους εξίσου σημαντική,ενώ οι μαμάδες φαίνεται να αφοσιώνονται αποκλειστικά στο νέο μέλος και να θεωρούν την φροντίδα του πρώτη τους προτεραιότητα.Πολλοί μπαμπάδες μάλιστα δηλώνουν απογοητευμένοι από τον τρόπο που εξελίσσεται η σχέση τους μετά την έλευση του παιδιού και εξηγούν ότι οι προσδοκίες τους ήταν διαφορετικές.Η διατήρηση της καλής επικοινωνίας στο ζευγάρι είναι το κλειδί για τη νέα ισορροπία που θα επιτρέψει στη σχέση της μαμάς με τον μπαμπά να αντέξει στο χρόνο.Άλλωστε,μια ευτυχισμένη οικογένεια στηρίζεται σε ένα αγαπημένο ζευγάρι.

Πηγή:babyspace

Πότε πρέπει να κόβεται ο ομφάλιος λώρος.

Εάν σας ρωτούσαν πότε πρέπει να κόβεται ο ομφάλιος λώρος, σίγουρα θα απαντούσατε «αμέσως μετά την γέννα».Έτσι μας είπαν, έτσι το μάθαμε, αυτές τις οδηγίες ακολουθούσαν μέχρι πρόσφατα οι γιατροί, οι οποίοι προχωρούσαν σε άμεση, το αργότερο μέσα σε 30 δευτερόλεπτα, κοπή και περίδεση του ομφάλιου λώρου...

 

Όμως, νέες μελέτες αποκαλύπτουν ότι κόβοντας τον ομφάλιο λώρο αμέσως μετά τη γέννηση, στερούμε από το βρέφος το ζωτικό αίμα που έρχεται από τον πλακούντα με πιθανή απόρροια την έλλειψη σιδήρου στη μετέπειτα ζωή του παιδιού, αλλά και την άμεση νεογνική αναιμία που συνδέεται με καθυστερημένη ανάπτυξη του εγκεφάλου.

Μια απλή λύση για την πρόληψη της αναιμίας είναι να διασφαλιστεί η ομαλή αρχή της ζωής του ανθρώπου, ήδη από τη στιγμή της γέννησής του, μεγιστοποιώντας την ποσότητα αίματος και τις αποθήκες σιδήρου, «εκμεταλλευόμενοι» την αξία του πλακούντα.

Αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο, αφού το 2011 Σουηδική έρευνα που δημοσιεύτηκε στο «British Medical Journal» απέδειξε ότι βρέφη, των οποίων ο ομφάλιος λώρος δεν είχε κοπεί αμέσως μετά τη γέννα, παρουσίαζαν μεγαλύτερες αποθήκες σιδήρου στους 4 μήνες και επομένως είχαν μικρότερες πιθανότητες να εμφανίσουν αναιμία.

Επίσης δεν καταγράφηκαν παρενέργειες, παρά τις ανησυχίες που είχαν διατυπωθεί από άλλους επιστήμονες ότι η καθυστερημένη αποκοπή του ομφάλιου λώρου μπορεί να προκαλέσει νεογνικό ίκτερο.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) έχει ήδη ταχθεί υπέρ της πρακτικής να αφήνεται συνδεδεμένη μητέρα και βρέφος μέχρι ο ομφάλιος λώρος να σταματήσει να πάλλεται, δηλαδή μετά από 3-5 λεπτά, αποσύροντας την πρώιμη αποκοπή του ομφάλιου λώρου από τις κατευθυντήριες οδηγίες που προτείνει στους ειδικούς.

Μάθετε ακόμα:

• Παγκοσμίως, το ¼ των παιδιών προσχολικής ηλικίας πάσχει από αναιμία. 
• Στην Ευρώπη το ποσοστό είναι 3%-7%.
• Η ανεπάρκεια σιδήρου μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την εγκεφαλική ανάπτυξη του ανθρώπου.

Πηγή:mitrikosthilasmos.com

Η αγάπη της μαμάς είναι εκπληκτική!

Νέες πρωτοποριακές έρευνες δείχνουν ότι ο έντονος συναισθηματικός δεσμός που δημιουργείται ανάμεσα σε μια μαμά και το μωρό της μπορεί να συμβάλλει στην πρόληψη ασθενειών,να ενισχύσει το ανοσοποιητικό και να αυξήσει το δείκτη ευφυΐας του παιδιού! 

Τι πιστεύετε ότι είναι αυτό που πρέπει να κάνετε για να είναι το παιδί σας πάντα γερό και να αναπτύσσεται σωστά; Να κάνει τα εμβόλιά του στην ώρα τους; Να το πηγαίνετε στο γιατρό όταν έχει πυρετό; Να φροντίζετε ώστε να μην υπάρχει τίποτα «επικίνδυνο» μέσα στο σπίτι; Σίγουρα όλα αυτά είναι σημαντικά και σίγουρα θα τα κάνετε ήδη για το μωρό σας. Όμως, το πιο σπουδαίο απ’ όλα, αυτό που πραγματικά μεγαλώνει γερά παιδιά, είναι η αγάπη σας. Αυτή η υπέροχη στενή σχέση που αναπτύσσετε μαζί του ήδη από τη στιγμή της γέννησής του, είναι ό,τι κυρίως χρειάζεται για να αποφύγει τις ιώσεις, να αποκτήσει γερό ανοσοποιητικό, αλλά και να γίνει ένα έξυπνο παιδί. Αυτό ισχυρίζεται ο διάσημος ενδοκρινολόγος και γκουρού της εναλλακτικής ιατρικής Ντίπακ Τσόπρα, στο βιβλίο του Magical Beginnings, Enchanted Lives: A Holistic Guide to Pregnancy and Childbirth. «Τα φιλιά και οι αγκαλιές σας είναι μια δύναμη της φύσης πολύ πιο ισχυρή από όσο φαντάζεστε», λέει. «Στο πέρασμα των αιώνων, η σχέση μητέρας-παιδιού εξελίχθηκε σε μια σύνθετη ψυχολογική διαδικασία, που αφορά όχι μόνο το συναισθηματικό μας κόσμο αλλά και τον εγκέφαλο, τις ορμόνες, το νευρικό σύστημα, κάθε κύτταρο του οργανισμού μας».

                            Η χημεία της αγάπης μας 
Η φύση έχει προβλέψει ώστε μια μαμά και τα παιδιά της να είναι δεμένα από την πρώτη στιγμή. Είναι ενδεικτικό ότι οι φερομόνες, οι χημικές ουσίες που εκκρίνουμε προκειμένου να προσελκύσουμε έναν ερωτικό σύντροφο, εκκρίνονται και από τα μωρά μας, ώστε -κυριολεκτικά- να μας «τραβήξουν από τη μύτη». Σε μια σχετική έρευνα, το 90% των μητέρων που συμμετείχαν μπόρεσαν να αναγνωρίσουν τη μυρωδιά του μωρού τους ανάμεσα σε άλλες, αφότου είχαν μείνει κοντά τους μόνο 10 λεπτά. Όταν οι μαμάδες πέρασαν 1 ολόκληρη ώρα κοντά στα μωρά τους, τότε όλες αναγνώρισαν τη μυρωδιά τους. Αλλά και το μωρό αναγνωρίζει τη μυρωδιά της μαμάς του. Πέρυσι, ερευνητές στην Ιαπωνία ανακάλυψαν ότι τα μωρά που μύριζαν το γάλα της μαμάς τους τη στιγμή που τους έπαιρναν αίμα από τη φτέρνα για εξετάσεις, έδειχναν λιγότερα σημάδια στρες σε σχέση με τα μωρά που μύριζαν το γάλα μιας άλλης γυναίκας, συνθετικό γάλα ή τίποτα. Επιπλέον, το χαμόγελό του, όπως η μυρωδιά του, σας κινητοποιεί να φροντίσετε το παιδί σας. Έρευνες έχουν δείξει ότι, όταν μια γυναίκα βλέπει σε φωτογραφία το παιδί της να γελάει, κινητοποιούνται εκείνες οι περιοχές του εγκεφάλου της που σχετίζονται με την ικανοποίηση και την ανταμοιβή. Εάν το σκεφτείτε, είναι μια πολύ απλή, φυσική διαδικασία: Η μαμά κάνει το μωρό να γελάει, αυτό την κάνει να νιώθει καλά, κι έτσι θέλει να κάνει το μωρό της να γελάσει ξανά!

                                   Η αγάπη μεγαλώνει γερά παιδιά 
«Φανταστείτε τα νεογέννητα σαν ανοργάνωτες δεσμίδες νεύρων», λέει ο Τσόπρα. «Δεν ξέρουν τι θέλουν, τι να κάνουν και είναι υπερβολικά ευαίσθητα σε ερεθίσματα, όπως η πείνα, οι αλλαγές της θερμοκρασίας, ο πόνος, το φως, τα πάντα». Έχουν την ανάγκη να νιώθουν ότι κάποιος τα κρατά και τα παρηγορεί, προκειμένου να καταφέρουν να αντιμετωπίσουν όλα αυτά τα καινούργια ερεθίσματα από τα οποία «βομβαρδίζονται» οι αισθήσεις τους. Στην πραγματικότητα, αυτό που βιώνουν είναι μια κατάσταση έντονου στρες και, όπως είναι γνωστό, το στρες είναι ένα εμπόδιο στη φυσιολογική λειτουργία ενός οργανισμού. Επίσης, όταν έχουμε έντονο στρες, είναι πιο πιθανό να αρρωστήσουμε, γιατί το ανοσοποιητικό μας σύστημα «πέφτει». Το ίδιο συμβαίνει και στα μωρά: Όταν νιώθουν συνέχεια στρες, ενδέχεται να επηρεαστεί μόνιμα το ανοσοποιητικό τους, γιατί «τα κύτταρα διαθέτουν ‘μνήμη’», όπως λέει ο Τσόπρα. Ένα παιδί που βιώνει το στρες με τη μορφή της παραμέλησης ή της κακοποίησης, μπορεί να αποκτήσει μόνιμες βλάβες στο ανοσοποιητικό, που πάντα θα «θυμάται» τη ζημιά που έχει προκληθεί. Έρευνα που έγινε πρόσφατα με τη συμμετοχή 9.000 ενηλίκων που είχαν βιώσει σωματική, ψυχολογική ή σεξουαλική κακοποίηση όταν ήταν παιδιά, έδειξε ότι σε ποσοστό πάνω από 30% είχαν νοσηλευτεί στην ενήλικη ζωή τους για κάποιας μορφής αυτοάνοσο νόσημα (κάτι που στο γενικό πληθυσμό αφορά το 8%).

                         Πώς να κάνετε την αγάπη να ανθίσει
Πώς αναπτύσσεται όμως αυτή η σχέση ανάμεσα στη μαμά και το παιδί; Σε πολλές περιπτώσεις, απλά… συμβαίνει, έτσι όμορφα και ανεμπόδιστα. Άλλοτε, όμως, δεν προκύπτει φυσικά. Υπάρχουν γυναίκες που, όταν κρατούν ή θηλάζουν για πρώτη φορά το μωρό τους, νιώθουν περισσότερη αγωνία, ανασφάλεια και άγχος από ό,τι αγάπη και απόλυτη ευτυχία. Ή εκείνες που παθαίνουν επιλόχειο κατάθλιψη και δυσκολεύονται να καλλιεργήσουν αυτό το δεσμό με το μωρό τους. Ή αυτές που κάνουν δίδυμα, ενώ ταυτόχρονα έχουν κι άλλα παιδιά που διεκδικούν το χρόνο και την προσοχή τους. Το θέμα είναι ότι δεν έχουν όλες τη δυνατότητα να αφοσιωθούν ήρεμες και χαλαρές στο πώς θα κάνουν την αγάπη για το μωρό τους να ανθίσει. Το πιο σημαντικό είναι να γνωρίζουν ότι δεν πειράζει εάν δεν νιώσουν ότι το ερωτεύτηκαν με την πρώτη ματιά - ή ακόμα και με τη δεύτερη, τρίτη ή δέκατη όγδοη. Ακόμα κι αν δεν κατάφεραν καν να το κρατήσουν αγκαλιά τις πρώτες ώρες, μέρες ή μήνες της ζωής του, δεν σημαίνει ότι η ευκαιρία έχει χαθεί για πάντα. Όπως επισημαίνει ο Ντ. Τσόπρα, «είναι σημαντικό η κοινωνία και το κράτος να προσφέρουν όλη την υποστήριξη που χρειάζεται μια μητέρα το πρώτο διάστημα μετά την απόκτηση του παιδιού της. Ο σύντροφος, η οικογένεια, οι γείτονες, οι συνάδερφοι, όλοι είναι χρήσιμοι σ’ αυτή τη μετάβαση στη μητρότητα. Μια νέα μαμά χρειάζεται χρόνο για να ανακτήσει τις δυνάμεις της, διαφορετικά δεν θα μπορέσει να δώσει στο μωρό της την προσοχή που χρειάζεται». Γι’ αυτό, κλείστε τα e-mail, ξεχάστε τα άπλυτα ρούχα, την ηλεκτρική σκούπα ή το πώς θα φροντίσετε τους καλεσμένους σας. Καθίστε κοντά στο μωρό σας, χαϊδέψτε το, παίξτε μαζί του, δείξτε του τη φροντίδα σας με τέτοιον τρόπο, ώστε να γίνει αντιληπτή από όλες του τις αισθήσεις. Θυμηθείτε ότι αυτό που κάνετε είναι να χτίζετε μια σχέση στην οποία τόσο εσείς όσο και το παιδί σας θα καταφεύγετε για να βρείτε ασφάλεια και παρηγοριά για πολλά πολλά χρόνια. Κι όταν νιώσετε ότι χρειάζεστε ένα διάλειμμα, απλά κάντε ένα!
«Ένα μονοκύτταρο έμβρυο χωρίζεται μόνο πενήντα φορές πριν γίνει ένα άτομο που αποτελείται από εκατό τρισεκατομμύρια κύτταρα, περισσότερα δηλαδή από τα αστέρια του γαλαξία μας», λέει ο Τσόπρα. «Και μόλις γεννηθεί, όλα τα κύτταρα τα δικά σας και τα δικά του συγχρονίζονται κρυφά με σκοπό να δημιουργήσουν αυτή την απίστευτη σχέση ανάμεσά σας. Κι όταν σε ένα χρόνο από σήμερα θα φιλάτε το χτυπημένο γονατάκι του για να γίνει καλά, το παιδί θα πιστεύει ότι το φιλί σας έχει μαγικές δυνάμεις. Και η αλήθεια είναι ότι έχει»!

Πηγή:imommy

Εγκυμοσύνη-Ψυχολογία εγκύου

Κατάθλιψη ή άγχος κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
Εδώ και χρόνια, ειδικοί πίστευαν εσφαλμένα ότι οι ορμόνες που αναπτύσσονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης προστατεύουν από την κατάθλιψη, αφήνοντάς τες περισσότερο ευάλωτες σε κατάθλιψη  μόνον αφού είχε γεννηθεί το μωρό όπου τα επίπεδα ορμονών πέφτουν απότομα. Τώρα, πιστεύουν ότι η ταχεία αύξηση στα επίπεδα ορμονών στην αρχή της εγκυμοσύνης μπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη.
Ορμονικές αλλαγές μπορεί επίσης να σας κάνουν να αισθάνεστε μεγαλύτερη ανησυχία από τα συνηθισμένα επίπεδα. Ανησυχία είναι μια άλλη κατάσταση όπου μπορεί και πρέπει να αντιμετωπίσετε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Η κατάθλιψη και το άγχος μπορεί να μη διαγνωσθούν αμέσως επειδή οι γυναίκες κρύβουν συχνά τα συναισθήματά τους, και μπορεί να το αποδώσουν σε προσωρινή μελαγχολία που συχνά συνοδεύει την εγκυμοσύνη.  Συνεπώς, θα πρέπει να μιλήσετε στον ιατρό σας για το πώς αισθάνεστε γιατί η συναισθηματική υγεία είναι εξίσου σημαντική με τη σωματική υγεία και μπορεί να την επηρεάσει στο μέγιστο βαθμό.
Έρευνες έχουν δείξει, παραδείγματος χάρη, ότι η κατάθλιψη και το άγχος μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο για πρόωρο τοκετό και να μειώσουν την ικανότητά σας για τη φροντίδα του εαυτού σας και του αναπτυσσόμενου μωρού σας.

Συμπτώματα της κατάθλιψης
Ορισμένα από τα συμπτώματα, όπως η κούραση ή η αϋπνία, είναι συνηθισμένα στις υγιείς γυναίκες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Αλλά όταν αυτά τα συμπτώματα συνυπάρχουν με το αίσθημα της θλίψης ή απελπισίας ή γενικότερα με την ανυπαρξία ικανότητάς σας να ‘λειτουργήσετε’, τότε είναι πολύ πιο πιθανό αυτό που σας συμβαίνει να είναι κατάθλιψη.
Εάν αντιμετωπίζετε τρία ή περισσότερα από τα ακόλουθα συμπτώματα για περισσότερο από δύο εβδομάδες, καλέστε το γιατρό σας αμέσως και μιλήστε μαζί του για το αν θα πρέπει να σας παραπέμψει σε ψυχοθεραπευτή.
• Αίσθημα ότι τίποτα δεν σας ικανοποιεί
• Αίσθηση "κενού" για το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας
• Δυσκολία συγκέντρωσης
• Ακραία ευερεθιστότητα ή ταραχή ή ακραία ευσυγκινησία
• Αϋπνία ή υπνηλία καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας
• Ακραία ή ατελείωτη κόπωση
• Βουλιμία ή ανορεξία
• Αισθήματα ενοχής ή απελπισίας
Τέλος, όταν οι κύκλοι της κατάθλιψης εναλλάσσονται με περιόδους ένα ασυνήθιστα καλής διάθεσης  συμπεριλαμβανομένης της αυξημένης δραστηριότητας, μειωμένης διάθεσης για ύπνο ή φαγητό, ακατάλληλη κοινωνική συμπεριφορά ή κακή κρίση - είναι σημάδια μιας σοβαρής κατάστασης που ονομάζεται Διπολική διαταραχή, η οποία απαιτεί άμεση προσοχή. 

 
Πώς μπορεί να γίνει πρόληψη κατάθλιψης και άγχους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης;
Η κατάθλιψη και άγχος είναι βιοχημικές συνθήκες, οπότε ενδέχεται να μην μπορέσετε να τα αποφύγετε εντελώς αν υπάρχει κάποια προδιάθεση σε αυτά. Όμως, προσέχοντας τη συναισθηματική κατάσταση του εαυτού σας μπορεί να σας βοηθήσει να απαλύνετε τα συμπτώματα και να διατηρήσετε το ηθικό σας σε υψηλά επίπεδα.

• Ιεραρχείστε αυτά που έχετε να κάνετε. Αντισταθείτε στην παρόρμηση να κάνετε όσες περισσότερες υποχρεώσεις μπορείτε πριν έρθει το μωρό. Ίσως νομίζετε ότι πρέπει να κάνετε εγγραφή στο νηπιαγωγείο, να καθαρίσετε το σπίτι, ή γενικότερα να λειτουργείτε με τον ίδιο τρόπο όπως και πριν την άδεια μητρότητας αφήσετε. Βάλτε τον εαυτό σας  σε πρώτη προτεραιότητα γιατί  δεν θα έχετε πολύ χρόνο για τον εαυτό σας αφού γεννηθεί το μωρό. Διαβάστε ένα βιβλίο, πάρετε πρωινό στο κρεβάτι ή κάνετε μια ωραία βόλτα όπου σας ευχαριστεί. Επιλέξτε γενικότερα να κάνετε πράγματα που σας ευχαριστούν. Η  φροντίδα του εαυτού σας είναι σημαντική γιατί έτσι εν μέρει προσέχετε και το μωρό σας.
• Καλή σχέση με το σύντροφό σας. Βεβαιωθείτε ότι διαθέτετε αρκετό χρόνο με το σύντροφό σας και κάνετε ότι μπορείτε για την ενίσχυση αυτής της σχέσης έτσι ώστε όταν έρθει το μωρό, να έχετε ισχυρό υπόβαθρο.
• Συζητήστε. Επικοινωνήστε τους φόβους και ανησυχίες σας για το μέλλον σας στην οικογένειά σας ή στους φίλους σας
• Διαχείριση του άγχους. Μην αφήσετε την απογοήτευση και το άγχος να σας κυριεύσει. Βρείτε τρόπους να αυτοκυριαρχηθείτε,  κάνοντας κάποια άσκηση, τρώγοντας καλά και κοιμάστε αρκετές ώρες.

Επιλόχεια κατάθλιψη
Περίπου το ήμισυ των γυναικών που πάσχουν από κατάθλιψη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης  αναπτύσσουν επιλόχεια κατάθλιψη, αλλά αν καταφέρετε να την αντιμετωπίσετε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να μειώσετε τις πιθανότητες να σας συμβεί. Παρακάτω είναι μερικές οδηγίες που μπορείτε να ακολουθήσετε:

• Συνηθίστε από τώρα να φροντίζετε τον εαυτό σας  έτσι ώστε να γίνει μέρος της καθημερινότητας σας. Σχεδιάστε από τώρα πλάνο της καθημερινότητάς σας έτσι ώστε να έχετε ελεύθερο χρόνο ξεκούρασης όταν το μωρό έρθει.
• Συζητήστε με το σύντροφό σας σχετικά με τον καταμερισμό των οικιακών ευθυνών και φροντίδα του μωρού.
• Ζητήστε βοήθεια από φίλους, μέλη της οικογένειας, σας, παιδίατρο, μαία έτσι ώστε να έχετε εξασφαλίσει ένα δίκτυο υποστήριξης όταν έρθει το μωρό.

 

Πηγή:reamaternity.gr

Κι όμως η κρίση μεγαλώνει (πιο) υγιή μωρά

Μια πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο Universitat Pompeu Fabra, στην Ισπανία με επικεφαλής τον καθηγητή Libertad González, εξέτασε στοιχεία σχετικά με την υγεία των νεογνών από το 1981-2010.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας με κάθε 10 % αύξηση της ανεργίας,  η νεογνική θνησιμότητα μειώθηκε κατά 7%, και το ποσοστό των βρεφών με χαμηλό βάρος γέννησης μειώθηκε κατά 3%. Ο λόγος; Κατά τη διάρκεια της οικονομικής ύφεσης, οι μητέρες παρουσιάζουν  καλύτερη υγεία, καπνίζουν και πίνουν λιγότερο, ασκούνται και κοιμούνται περισσότερο και ζυγίζουν λιγότερα κιλά.

Κάποια μάλιστα ευρήματά από παλαιότερες έρευνες στις ΗΠΑ δείχνουν ότι η υγεία βελτιώνεται κατά τη διάρκεια περιόδων χαμηλής οικονομικής ανάπτυξης. Σύμφωνα μάλιστα με Αμερικανική μελέτη του 2004 που συνέκρινε στοιχεία με τα σημερινά τα βρέφη, που γεννήθηκαν σε περιόδους υψηλής ανεργίας είχαν λιγότερες γενετικές ανωμαλίες, και ζύγιζαν περισσότερο.

Έρευνα επίσης του Πανεπιστήμιου της Βιρτζίνια, μας διαβεβαιώνει ότι οι άνθρωποι κατά τη διάρκεια περιόδων οικονομικής ανάπτυξης, τείνουν να τρώνε περισσότερο και μάλιστα τροφές με το υψηλότερη περιεκτικότητα σε λίπος και θερμίδες. Οι άνθρωποι που εργάζονται λιγότερο και έχουν περισσότερο χρόνο, κοιμούνται περισσότερο και να αισθάνονται λιγότερο άγχος.

Όσο λοιπόν αντιφατικό και αν ακούγεται σε περιόδους οικονομικής κρίσης οι άνθρωποι μπορεί να αισθάνονται λιγότερο ευτυχισμένοι αλλά είναι σαφώς πιο υγιείς.

Πηγή:imommy

Ερευνα: Λαχανικά και φρούτα μειώνουν τον κίνδυνο αποβολής!

Νέα έρευνα που έρχεται στο φως της δημοσιότητας αποκαλύπτει ότι η υγιεινή διατροφή στην εγκυμοσύνη, μειώνει τον κίνδυνο αποβολής.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ένα διαιτολόγιο που περιέχει φρούτα, λαχανικά, δημητριακά ολικής αλέσεως κι ορισμένα είδη ψαριού, μειώνει κατά ένα μεγάλο ποσοστό τον κίνδυνο αποβολής που διατρέχει μία εγκυμονούσα γυναίκα. Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα, νορβηγικής μελέτης στην οποία συμμετείχαν 66.000 γυναίκες.
Κατά τη διάρκεια της έρευνας, οι γυναίκες καλούνταν να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με το τι έτρωγαν και το τι έπιναν από την αρχή της εγκυμοσύνης τους. Οι ερευνητές επίσης είχαν πρόσβαση σε πληροφορίες που αφορούσαν στο μορφωτικό και βιοτικό επίπεδο των γυναικών, στο ιστορικό τους, στο αν έκαναν κατανάλωση αλκοόλ, στο αν κάπνιζαν κι στο αν είχαν ιστορικό πρόωρου τοκετού.
Τι έδειξαν τα αποτελέσματα; Όσες γυναίκες ακολουθούσαν μία υγιεινή διατροφή, είχαν 15% λιγότερο κίνδυνο να αποβάλλουν σε σχέση με όσες δεν πρόσεχαν το διαιτολόγιό τους.
Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι αυτά τα αποτελέσματα θα βοηθήσουν τους γιατρούς και τις μαίες να ενημερώνουν τις έγκυες γυναίκες για το πόσο καλό κάνει μία υγιεινή διατροφή. Η μελέτη δημοσιεύεται στο British Medical Journal.

Πηγή:www.mothersblog.gr