Θέμα :Tουαλέτα - Πότε είναι η κατάλληλη στιγμή για να τα κατεφέρει το παιδί;

Για κάποια παιδιά, είναι πιο εύκολο να περάσουν από την πάνα στην τουαλέτα, στην κατάλληλη ηλικία, ενώ για κάποια άλλα παιδιά ίσως είναι δυσκολότερο, γεγονός που ταλαιπωρεί και αγχώνει πολύ τους γονείς. Ιδιαίτερη δυσκολία συχνά αναφέρουν και οι γονείς των παιδιών με ειδικές ανάγκες, όμως η «κατάκτηση της τουαλέτας» είναι ένα πολύ σημαντικό στάδιο ανάπτυξης του παιδιού, ανεξάρτητα από τη δυσκολία που μπορεί να αντιμετωπίζει. Αποτελεί δε ένα βήμα προς την ανεξαρτησία και δίνει στα παιδιά αυτοπεποίθηση, ειδικά όταν ετοιμάζονται να ενταχθούν στο σχολείο ή τον παιδικό σταθμό.

Τα παιδιά τυπικής ανάπτυξης είναι συνήθως έτοιμα να περάσουν από την πάνα στην τουαλέτα μεταξύ δύο και τριών ετών. Ωστόσο, κάθε παιδί είναι διαφορετικό και μόνο εσείς οι γονείς και το ίδιο το παιδί μπορείτε να καθορίσετε το σωστό χρόνο. 

Για να ξεκινήσουμε να εκπαιδεύουμε το παιδί, πρέπει πρώτα να αποφασίσουμε αν είναι έτοιμο. Υπάρχουν κάποια βήματα που πρέπει να ακολουθήσουμε προτού βάλουμε ένα παιδάκι σε αυτή τη διαδικασία: 

• Να έχει εξεταστεί ιατρικά προκειμένου να έχει διαπιστωθεί τυχόν διαταραχή στην κύστη ή στο έντερο του. Πρέπει το παιδί να είναι οπωσδήποτε υγειές πριν ξεκινήσουμε την εκπαίδευση. 
• Η παρατήρηση είναι πολύ σημαντική. Πρέπει να αναφέρουμε στο γιατρό τυχόν αλλαγές στα ούρα του παιδιού (σύσταση, οσμή, κλπ), καθυστερημένη έναρξη ούρησης, πόνο ή σφίξιμο κατά τη διάρκεια, κλπ. 
• Όταν το δέρμα καλύπτεται από πάνα για μεγάλο διάστημα, μπορεί να κοκκινίσει, να ερεθιστεί και να πονάει. Αυτό μπορεί να κάνει το παιδί να κρατάει τα ούρα του για να μην ερεθιστεί περισσότερο και πονέσει. Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί με τους ερεθισμούς και με την καθαριότητα της πάνας. Τα παιδιά μπορεί να «κρατιούνται» σε περιπτώσεις λερωμένης πάνας και μεγάλων ερεθισμών.
• Αν το παιδί τρομοκρατείται στην ιδέα της κένωσης έξω από την πάνα, τότε αυτό είναι σημάδι πως δεν είναι έτοιμο να ξεκινήσει την εκπαίδευση. Πολλές φορές, όταν τα παιδιά πιέζονται να εκπαιδευτούν στην τουαλέτα, δημιουργείται το αντίθετο αποτέλεσμα, η δυσκοιλιότητα. Επίσης, το παιδί μπορεί να νιώθει πόνο εξαιτίας πολύ σκληρών κοπράνων και γι’ αυτό το λόγο να μη θέλει να προσπαθήσει. Όπως είναι φυσικό, έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος, με την ιδέα του πόνου και του φόβου να κυριαρχούν και να εμποδίζουν το παιδί. Κάποιες φορές, η αλλαγή της διατροφής μπορεί να βοηθήσει. Ρωτήστε το γιατρό σας ποιες τροφές και φρούτα μπορούν να βοηθήσουν να μαλακώσουν τα κόπρανα του παιδιού σας.

Εφόσον έχουν γίνει οι απαραίτητες εξετάσεις και έχουμε αποκλείσει παθολογικές δυσκολίες, τότε υπάρχουν κάποια αναπτυξιακά σημάδια που μπορούν να μας βοηθήσουν να αναγνωρίσουμε πότε το παιδί θα είναι έτοιμο: 

• Κινητικά: Να στηρίζει το κεφάλι του, να μπορεί να καθίσει χωρίς να χάνει την ισορροπία του, να μπορεί να περπατήσει χωρίς βοήθεια, να συμμετέχει/βοηθάει στο να βάλει και να βγάλει τα ρούχα του.
• Γνωστικά: Να μπορεί να αναζητάει και να ψάχνει αγαπημένα αντικείμενα (παιχνίδια), να μιμείται τους γονείς αλλά και άλλους, να μπορεί να παίξει συμβολικό παιχνίδι, να μπορεί να καθίσει απασχολημένο ήσυχα για πέντε λεπτά.
• Γλωσσικά: Να μπορεί να κατανοήσει απλές εντολές και συχνές φράσεις (π.χ. πού είναι η μανούλα;, κλπ), να μπορεί να επικοινωνήσει βασικές του ανάγκες με λέξεις, χειρονομίες ή άλλον τρόπο, να έχει ένα όνομα (που να λέει ή ν’ αντιλαμβάνεται) για τα τσίσα και τα κακά, να μπορεί να πει/δείξει αν το βρακάκι του είναι βρεγμένο ή στεγνό.
• Ειδικά: Να μπορεί να μείνει στεγνό για τουλάχιστον μία ώρα, να γνωρίζει τη χρήση της τουαλέτας ή του γιογιό, να καταλαβαίνει πότε είναι βρεγμένο ή λερωμένο, τα κόπρανα του να είναι σχηματισμένα και στέρεα.  

Μη ξεχνάτε πως όσο καλύτερη είναι η παρατήρηση, τόσο πιο έγκυρα θα είναι τα συμπεράσματά σας για το αν το παιδί σας είναι έτοιμο ή όχι. Αφιερώστε χρόνο σε αυτό και καταγράψτε για κάποιο διάστημα τις παρατηρήσεις, προκειμένου να σιγουρευτείτε. 

Πηγή : Paidorama

4 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ - ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ

Η Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Καρκίνου καθιερώθηκε με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης κατά του Καρκίνου (UICC), που εκπροσωπεί 280 οργανώσεις σε 90 χώρες του κόσμου.

Η εκστρατεία ενημέρωσης κάθε χρόνο στις 4 Φεβρουαρίου δίνει έμφαση στην πρόληψη και στη διαπίστωση ότι το 43% των καρκίνων μπορούν να αποφευχθούν με τις εξής προϋποθέσεις:

• -Περιβάλλον χωρίς τσιγάρο για τα παιδιά και τους νέους.
• -Φυσική άσκηση, ισορροπημένη διατροφή, υγιεινή δίαιτα και αποφυγή παχυσαρκίας.
• -Αποφυγή υπερβολικής έκθεσης στον ήλιο.
• -Πληροφόρηση για τα εμβόλια που προλαμβάνουν μορφές καρκίνου.

Με τη λέξη «καρκίνο» χαρακτηρίζουμε ένα σύμπλεγμα νόσων που σχετίζονται με τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό και την ανοργάνωτη ανάπτυξη των προσβεβλημένων κυττάρων. 

Ο καρκίνος είναι η πρώτη αιτία θανάτου παγκοσμίως. Κάθε χρόνο 7 εκατομμύρια άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους και 11 εκατομμύρια νοσούν, το 70% των οποίων σε χώρες μέσου και χαμηλού εισοδήματος.

Αναμονή μηνών, με αποτέλεσμα οι ασθενείς με καρκίνο να «λιμνάζουν» στις λίστες αναμονής, απίστευτη ταλαιπωρία ανθρώπων «λαβωμένων» από την ασθένεια για εξεύρεση φαρμάκων, έλλειψη ξενώνων για τη φιλοξενία ασθενών με καρκίνο, αδιαφορία του κράτους απέναντι στον ασθενή, αλλά και έλλειψη πολιτικής για την πρόληψη και έγκαιρη διάγνωση που σώζει ζωές σε πολλούς από τους πιο συχνούς καρκίνους, συνθέτουν την πραγματικότητα που ζει στην Ελλάδα ο καρκινοπαθής ασθενής.

Στη χώρα μας διαγιγνώσκονται ετησίως περίπου 40.000 νέα περιστατικά καρκίνων και 28.000 θάνατοι. Τον «Γολγοθά» των συγκεκριμένων ασθενών περιέγραψαν οι εκπρόσωποι της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρίας, σε συνέντευξη Τύπου με αφορμή την σημερινή Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου.

Ο γενικός γραμματέας της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας, Νικόλαος Κορδιολής, έθεσε και την οικονομική διάσταση του προβλήματος, επισημαίνοντας ότι «η φτώχεια αποτελεί κακό προγνωστικό παράγοντα για την υγεία» και τούτο, όπως είπε, καταδεικνύεται από σχετικές μελέτες που αποδεικνύουν τις ανισότητες κατ' εξοχήν στον χρόνο επιβίωσης θεραπευμένων καρκινοπαθών.

Σύμφωνα με μεγάλη ευρωπαϊκή έρευνα (46.000 άτομα) αποδεικνύει ότι 1 στα 5 άτομα υποφέρει από μέτριο έως σοβαρό χρόνιο πόνο με διάρκεια περίπου 7 χρόνια. Ο χρόνιος πόνος επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα ζωής ενός εκ των τριών ατόμων.

Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου, η Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία, με σύνθημα «Είναι στο χέρι μας», θα πραγματοποιήσει μία σειρά εκδηλώσεων σε πολλές περιοχές της χώρας, με στόχο την ενημέρωση και συστράτευση όλων στην καταπολέμηση της νόσου.

Πηγή : www.sansimera.gr

"Μαμά τι γίνεται εκεί πάνω;" Μιλάμε για τον θάνατο.

Μαμά τι γίνεται εκεί πάνω;

Απώλεια.

Ερχόμαστε σε επαφή μαζί της από τη στιγμή που γεννιόμαστε εγκαταλείποντας την ασφάλεια της μήτρας και την παροχή τροφής και αέρα μέσω του ομφάλιου λώρου.  Αυτό μας οδηγεί στη ζωή.

Θάνατος. 

Ίσως η πιο τραγική απώλεια. Μια λέξη που φοβόμαστε να προφέρουμε και στο άκουσμα της, ‘φτύνουμε τον κόρφο μας’ ψιθυρίζοντας ‘μακρυά από εμάς’. Είτε πρόκειται για κατοικίδιο ζώο είτε για άνθρωπο χρησιμοποιούμε εκφράσεις όπως «έφυγε», «χάσαμε», «μας άφησε» για να περιγράψουμε την πραγματικότητα του θανάτου. Με αυτό τον τρόπο προσπαθούμε να ξορκίσουμε το άγχος που ο θάνατος επιφέρει. Παρηγορούμε τον εαυτό μας και τους γύρω μας με εκφράσεις όπως «βρίσκεται σε ένα καλύτερο τόπο», ή «τον πήρε ο Θεός». Επιλέγουμε ακόμα και τη χλωμάδα του θανάτου να την αρνηθούμε μακιγιάροντας τον πεθαμένο.  Έτσι πολλές φορές γινόμαστε μάρτυρες του παράδοξου: «Ένας νεκρός να έχει πιο ροδαλά μάγουλα απ΄ότι οι ζωντανοί.»

Τι γίνεται όμως στη ψυχή και το μυαλό των παιδιών σε σχέση με το θάνατο; Που βρίσκονται αυτά; Τον προηγούμενο αιώνα μέρος του τελετουργικού της ταφής ήταν η συνοδεία της νεκρικής πομπής με παιδιά ντυμένα παπαδάκια. Κυκλοφορούσαν ελεύθερα παίζοντας γύρω από το φέρετρο ενώ σε κάποιες περιπτώσεις δεν και έλειπαν και οι αναμνηστικές φωτογραφίες γύρω από το ανοιχτό φέρετρο. Τα παιδιά ζούσαν σε ένα κλίμα αποδοχής του θανάτου όπου όχι μόνο η οικογένεια αλλά και η ευρύτερη κοινωνία συμμετείχε υποστηρικτικά για την οικογένεια που πενθούσε.

Πως φτάσαμε άραγε στις σημερινές επιλογές που τα αποκλείουν από τις επισκέψεις στα νοσοκομεία, τα τελετουργικά της κηδείας ή και της ταφής και την παραπληροφόρηση γύρω από το θάνατο; Πως φτάσαμε να αρνούμαστε την πραγματικότητα και την αλήθεια στα παιδιά και τους στερούμε το δικαίωμα να πουν το τελευταίο αντίο σε σημαντικές για αυτά σχέσεις;

Ίσως, είναι απόρροια του γρήγορου και ‘μοντέρνου’ τρόπου ζωής.  Νοσοκομεία, νεκροτομείο, νεκροταφείο, που δεν δίνει τη δυνατότητα στους οικείους να αποχαιρετήσουν τον άνθρωπο τους. Ζούμε στην εποχή που δίνει έμφαση στο αποτέλεσμα και όχι στην διαδικασία. Αγχολυτικά, αντικαταθλιπτικά, ναρκωτικά, αλκοόλ πήραν άσκεφτα τη θέση των καταθέσεων ψυχής, της βίωσης του πόνου, των δακρύων. Ίσως στην εποχή των πλαστικών επεμβάσεων να μην υπάρχει χώρος και χρόνος για ‘ασχήμιες’ όπως τα γηρατειά και ο θάνατος και στις ‘ενοχλητικές’ ερωτήσεις των παιδιών γύρω από αυτά τα θέματα.

Επιλέγουμε έναν υποτιθέμενα εύκολο τρόπο, ‘ξεπετώντας’ άθελα μας τα παιδιά, αναμασώντας πιθανόν απαντήσεις που  ούτε εμείς πιστέψαμε όταν μας δόθηκαν και μάλλον περισσότερες σύγχυση και απορίες φέρνουν.

Τα παιδιά δυσκολεύονται να κατανοήσουν το θάνατο.  Ζητούν απαντήσεις που πολλές φορές είτε δεν έχουμε είτε στην προσπάθεια να τα ‘προστατεύουμε’ από τον πόνο , τις παραποιούμε.

Ας δούμε κάποιες δημοφιλείς απαντήσεις αλλά και το πώς τα παιδιά αισθάνονται στο άκουσμα τους:

    «Κοιμήθηκε ή κοιμάται». Μια απάντηση που στα παιδιά μπορεί να δημιουργήσει μεγάλο φόβο για να πάνε για ύπνο.

   «Έφυγε ή πήγε ταξίδι» Αυτή η απάντηση μπορεί να δημιουργήσει την προσμονής της επιστροφής γεμίζοντας τα με άγχος  και φόβο ότι και κάποιος άλλος αγαπημένος τους δεν θα επιστρέψει π.χ από τη δουλειά του ή ένα πραγματικό ταξίδι.

    «Είναι χαρούμενος στον ουρανό ή τον παράδεισο» Αυτό είναι ένα διπλό μήνυμα για τα παιδιά. Αφού αυτός που πέθανε είναι κάπου αλλού χαρούμενος τότε γιατί αυτοί που είναι γύρω του κλαίνε;

    «Ήταν θέλημα Θεού/ Τον πήρε ο Θεός» Αυτή η απάντηση μπορεί να δημιουργήσει έναν έντονο φόβο στα παιδιά ότι σύντομα ο Θεός μπορεί να επιλέξει να πάρει τα ίδια ή κάποιον άλλο αγαπημένο τους. Ταυτόχρονα μπορεί να οδηγήσει τα παιδιά να παραμείνουν μόνιμα θυμωμένα με έναν «τέτοιο» Θεό.

  «Έγινε αστεράκι στον ουρανό» Έχουν καταγραφεί περιπτώσεις παιδιών που έχουν αυτοκτονήσει προκειμένου να γίνουν και αυτά ‘αστεράκια’ και να συναντήσουν τον αγαπημένο τους. Θυμηθείτε, τα παιδιά μας πιστεύουν. 

  «Σιωπή» Μένοντας σιωπηλοί γύρω από το θέμα του θανάτου δίνουμε στο παιδί την εντύπωση ότι πρόκειται για κάτι κακό και απαγορευμένο που δεν πρέπει να μιλάμε για αυτό. Μια τέτοια είδους αντιμετώπιση μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνη για την ψυχική υγεία και ισορροπία του παιδιού.

Που πάνε λοιπόν οι νεκροί; Τι μπορώ να πω στο παιδί μου;

     Πρώτα απ΄όλα ξεκαθαρίζουμε στο παιδί ότι το σώμα παύει να ζει. Δεν αισθάνεται, δεν πονά δεν πεινά , δεν διψά, δεν έχει ανάγκες. Το παιδί ανακουφίζεται με την ιδέα ότι το σώμα δεν υποφέρει.

     Aνάλογα με την ηλικία, το χαρακτήρα και την ωριμότητα του παιδιού μπορούμε να εισαγάγουμε έννοιες όπως ψυχή ή πνεύμα. Μπορούμε φυσικά να εισάγουμε και την έννοια πίστης αν μέσα στο περιβάλλον του σπιτιού μας, μια τέτοια έννοια είναι ενεργή. (Αν π.χ πηγαίνουμε κάθε Κυριακή στην εκκλησία, αν τηρούμε το μυστήριο της Θείας Κοινωνίας κ.ο.κ) 

     Μπορούμε να καταθέσουμε τις δικές μας απόψεις για τη μετά θάνατο ζωή, δίνοντας όμως έμφαση ότι αυτό είναι η δική μας και μόνο άποψη την οποία το παιδί μπορεί αν θέλει να απορρίψει ή να υιοθετήσει.

     Τέλος, καλό είναι να θυμόμαστε ότι η συζήτηση για το θάνατο και την μετά θάνατο ζωή είναι μια συζήτηση που θα επαναληφθεί αρκετές φορές και καθώς το παιδί θα μεγαλώνει και θα γνωρίζει νέες εμπειρίες και ερεθίσματα θα φτάσει τελικά να  διαμορφώσει τη δική του θεωρία γύρω από αυτά τα θέματα. Το μόνο που χρειάζεται από εμάς ως γονείς είναι ένα ασφαλές περιβάλλον να ξεδιπλώνει τα συναισθήματα του και το κουράγιο μας να του λέμε την αλήθεια.

Δημήτρης Κουτζαμάνης

Life coacher

Μαθήματα Ζωής

Πηγή : http://nancypsimenatos.blogspot.gr

Gianna Jessen : Επιζήσασα απο έκτρωση!

Η Gianna Jessen, αν όλα πήγαιναν όπως είχαν σχεδιάσει οι γιατροί και οι βιολογικοί της γονείς, σήμερα δεν θα ζούσε. Είχαν αποφασίσει να υποβάλλουν σε έκτρωση το έμβρυο στο οποίο θα μεγάλωνε η Gianna. Ωστόσο, κάτι δεν πήγε καλά και η Gianna επέζησε. 

Σήμερα, ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο και με τους λόγους που εκπονεί, λόγους όπως αυτόν που θα παρακολουθήσετε, μεταδίδει το μήνυμα ότι η έκτρωση είναι λάθος. Επιθυμία της είναι να αποτρέψει τις γυναίκες και τις περισσότερες φορές και τους άνδρες που εξαναγκάζουν τις γυναίκες σε άμβλωση, να μην μπουν στην διαδικασία αυτή.

Επίσης, σκοπός των ομιλιών της, αλλά και της συγκεκριμένης ανάρτησης δεν είναι να κάνει τις εκατομμύρια γυναίκες που υπέβαλαν το έμβρυο τους σε έκτρωση να νιώσουν άσχημα για την πράξη τους, αλλά να αντιληφθούν το λάθος τους και να μην το επαναλάβουν.
Η παραδοχή μιας λάθος πράξης και η συγχώρεση είναι αρετές.
Κανείς δεν είναι τέλειος, όλοι κάνουν λάθη, ακόμα και αυτό το λάθος που έχει να κάνει με την απόφαση να στερηθεί μια ζωή. Το κακό ξεκινάει από τη στιγμή που δεν αντιλαμβανόμαστε ή δεν θέλουμε να καταλάβουμε το λάθος που κάναμε και το επαναλαμβάνουμε. Αναμφίβολα το θέμα της έκτρωσης είναι ένα άκρως λεπτό θέμα.

Πηγή : trellogiannis.blogspot.gr

33 πράγματα που πρέπει να διδάξει ένας πατέρας στον γιό του!!!

Ο Andy Smithson είναι ένας ευτυχισμένος μπαμπάς τριών μικρών αγοριών και μιας χαριτωμένης κόρης. Εργάζεται ως κοινωνικός λειτουργός και έχει γράψει πολλά βιβλία για τις σχέσεις με τα παιδιά μέσα στην οικογένεια. Ο ίδιος λοιπόν προτείνει στους μπαμπάδες τα εξής:

1. Να μαγειρεύει και να καθαρίζει

Πολλά αγόρια φεύγουν από το πατρικό τους σπίτι χωρίς να είναι σε θέση να φτιάξουν ένα αξιοπρεπές φαγητό ή να διατηρήσουν στοιχειωδώς καθαρό τον χώρο τους. Η αυτοεξυπηρέτηση, είναι ένα εφόδιο απαραίτητο για κάθε παιδί. Οι γιοι σας θα σας ευγνωμονούν.

 2. Να φτιάχνει ξύλινες κατασκευές

Δεν είναι όλοι οι άντρες επιδέξιοι με τις κατασκευές και τα εργαλεία. Ωστόσο, τέτοιου τύπου τεχνικές δεξιότητες, δεν είναι μόνο χρήσιμες, αλλά και πολύ ευχάριστες αν γίνονται με τη σωστή παρέα.

 3. Να μένει σιωπηλός

Δεν είναι μόνο γυναικείο ίδιον η άσκοπη πολυλογία. Οι άντρες που μπορούν να αφιερώσουν λίγο χρόνο στον εαυτό τους και τις σκέψεις τους, είναι γοητευτικοί και -γιατί όχι;- σοφοί.

4. Ότι αγαπάω τη μαμά του

Δείχνοντας τους την αγάπη και το σεβασμό μου στη μητέρα τους, τους διδάσκω να σέβονται τις μελλοντικές συζύγους και τις κόρες τους.

5. Ότι οι αληθινοί άντρες αλλάζουν πάνες

Η αγάπη που δίνεις στο μωρό σου είναι ανώτερη από οποιαδήποτε άλλη γιατί είναι εντελώς ανιδιοτελής. Το να δίνεις χωρίς να περιμένεις ανταλλάγματα είναι ανεκτίμητο.

6. Να παίζει πολύ

Δούλεψε σκληρά κι έπειτα παίξε μέχρι να καταρρεύσεις!

7. Λάθη συμβαίνουν

Πρέπει να μάθουν να συγχωρούν, να μαθαίνουν και να προχωρούν. Τίποτα καλό δε βγαίνει από την αυτολύπηση ή το θυμό.

8. Ο ιπποτισμός δεν έχει πεθάνει

Για πολλούς το να δίνεις λουλούδια σε μια γυναίκα ή να της ανοίγεις την πόρτα για να περάσει είναι μια συνήθεια ξεπερασμένη. Δείχνει όμως αγάπη και ευγένεια. Δοκιμάστε το.

 9. Η πορνογραφία και τα ναρκωτικά αλλοιώνουν την ψυχή

Δεν είσαι «φυσιολογικός άντρας» αν το μυαλό σου απασχολείται μόνο από το σεξ και τις καταχρήσεις. Αυτά τα πράγματα χωρίζουν τις οικογένειες και απομονώνουν τους ανθρώπους.

 10. Το να είσαι μπαμπάς είναι τέλειο!

Αν είσαι άντρας, το να γίνεσαι πατέρας είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να σου προσφέρει η ζωή. Τα ταξίδια, τα αυτοκίνητα και τα σπορ είναι πολύ απολαυστικά, αλλά τίποτα δε συγκρίνεται με εσένα και τη μαμά σου!

 11. Δεν πειράζει να κλάψεις

Το να κλαις είναι υγιές. Όλοι χρειάζονται μια συναισθηματικοί ανακούφιση που και που. Μην επηρεάζεσαι από τα κλισέ.

 12. Ότι κι αν είναι, ξεπέρασε το!

Δεν υπάρχει τίποτα που να μη λύνεται. Ό,τι κι αν συμβεί, θυμήσου τους ανθρώπους που αγαπάς, οπλίσου με κουράγιο, ανασκουμπώσου και αντιμετώπισε το!

13. Η εργατικότητα είναι καλύτερη από την τεμπελιά

Δούλεψε μη τεμπελιάζεις! Δούλεψε για να βγάλεις λεφτά, για να μορφωθείς, για να κρατήσεις την αγάπη ζωντανή.

14. Τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία

Ναι, ίσως σου παρέχουν μια ζωή εύκολη και άνετη. Αλλά μην αναλώνεσαι στο κυνήγι των χρημάτων. Η ευτυχία και η επιτυχία χτίζονται αργά, σε κάθε στάδιο της ζωής μας.

 15. Ότι έσπειρες θα θερίσεις

Με τον καιρό θα καταλάβεις, ότι η παροιμία δεν αναφέρεται μόνο στη γη και τους καρπούς της.

16. Μην γίνεσαι εκνευριστικός

Νομίζω με καταλαβαίνεις. Συμπεριφέρσου όπως θέλεις να σου συμπεριφέρονται. Μην είσαι επικριτικός και κακεντρεχής. Θα μείνεις μόνος.

17. Στα κορίτσια αρέσουν οι χορευτές

Δεν εννοώ να γίνεις βιρτουόζος του κλασικού χορού. Ένας μικρός, ερασιτεχνικός χορός μόνο για τους δυο σας δεν είναι ντροπή. Σίγουρα η καλή σου θα το απολαύσει.

18. Απόφυγε τους εθισμούς

Μείνε μακριά απ” ότι σε κάνει ανελεύθερο. Αν βρεθείς σ” αυτή τη θέση μη ντραπείς να ζητήσεις βοήθεια από κάποιον ειδικό.

 19. Σκέψου πριν πράξεις

Οι περισσότεροι άντρες είναι υπέρ το δέον αυθόρμητοι. Μην καταλήγεις αβασάνιστα σε συμπεράσματα και επιλογές. Ίσως το μετανιώσεις.

20. Μη σταματάς να μαθαίνεις

Το ταξίδι της γνώσης δεν τελειώνει ποτέ. Μαθαίνουμε κάθε μέρα. Συναναστρέψου με ανθρώπους πιο μορφωμένους από εσένα –έχουν πολλά να σου δώσουν.

21. Μην αγοράσεις καινούριο αυτοκίνητο

Το παλιό σου αυτοκίνητο είναι μια χαρά! Διαχειρίσου σοφά τα χρήματά σου. Επένδυσε σε πράγματα που πραγματικά αξίζουν.

22. Ακολούθα τα όνειρά σου

Βρες τι ονειρεύεσαι και κυνήγησε το! Ποτέ μην ντραπείς να μοιραστείς τα όνειρά σου!

 23. Προπορεύσου και ακολούθα

Μάθε να οδηγείς και να οδηγείσαι. Μην αφήνεις την περηφάνια σου να σου στερήσει όσα έχουν να σου μάθουν οι άλλοι.

24. Χαμογέλα και γέλα κάθε μέρα

Η καλύτερη στιγμή για να γελάσεις ή να χαμογελάσεις, είναι όταν έχεις κακή διάθεση. Θα σε κάνει να νιώσεις καλύτερα. Επίσης, είναι μεταδοτικό.

 25. Διασκέδασε τη ζωή σου

Βρες τρόπους να διασκεδάσεις κάθε στιγμή. Μόνο οι βαρετοί άνθρωποι βαριούνται.

26. Η στενή επαφή είναι ιερή

Έχε οικειότητα με την αγαπημένη σου. Κράτα της το χέρι, φίλα τη. Θα θεμελιώσεις έτσι την ενότητα της οικογένειάς σου.

27. Ψάξε για το καλό

Βρες τη θετική πλευρά των γεγονότων και των ανθρώπων. Θα γίνεις πιο ευτυχισμένος.

 28. Βοήθησε τους ανθρώπους

Θα σε κάνει πιο χαρούμενο απ” το να βοηθάς τον εαυτό σου. Δώσε ένα χεράκι όπου χρειάζεται!

 29. Λάβε υπ’όψιν άλλες οπτικές

Ο Αριστοτέλης είχε πει ότι είναι σημάδι μορφωμένου ανθρώπου να μπορεί να εξετάσει μια σκέψη χωρίς να την αποδεχτεί. Έχε πάντα τη διάθεση να επεξεργαστείς τις απόψεις των άλλων, χωρίς απαραίτητα να τις ενστερνιστείς. Θα ανοίξει το μυαλό σου.

30. Να είσαι ευάλωτος

Η ευαισθησία και η συναισθηματική διαθεσιμότητα είναι το κλειδί για τη σύνδεση με άλλους ανθρώπους. Μη φοβάσαι να δεθείς.

31. Η ειλικρίνεια είναι η καλύτερη επιλογή

Δε θα πολυλογήσω: να λες την αλήθεια!

32. Η καλή μουσική βελτιώνει τη ζωή σου

Η μουσική έχει απίστευτη επίδραση στη διάθεσή μας! Να είσαι επιλεκτικός με το τι θα ακούς.

33. Σ” αγαπάω

Και θα σ΄αγαπάω πάντα.

Πηγή : invitromagazine.gr

Αιτίες της «καθυστέρησης» λόγου στο Παιδί ,από την Λογοθεραπεύτρια κα Μπαντανά!

Κλείνοντας τον πρώτο χρόνο ζωής του, ένα παιδί ήδη κατανοεί αρκετές λεξούλες και νοήματα. Μπαίνοντας στο δεύτερο έτος, μεταξύ του 12ου και του 15ου μήνα ζωής (κάποιες φορές φτάνει και στον 18ο), το παιδί ξεκινά να λέει τις πρώτες του λεξούλες με νόημα!

Οι γονείς, συνήθως προσδοκούν ανυπόμονα το στάδιο-σταθμό στη γλωσσική ανάπτυξη του παιδιού τους, κατά το οποίο ενεργοποιείται ο εκφραστικός λόγος. Κι όμως το παιδί στο στάδιο αυτό δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να ‘ντύνει’ με συγκεκριμένες ακολουθίες ήχων, έννοιες τις οποίες ήδη γνωρίζει!

Τί γίνεται όμως όταν το παιδάκι σας είναι 2 ετών και ακόμη δεν μιλάει; Λέει μερικές λεξούλες αλλά συγκριτικά με τους συνομηλίκους του θεωρείται ότι είναι πολύ πίσω; Θυμάστε ότι η αδερφή του στην ηλικία του μπορούσε να συντάξει ολόκληρες προτάσεις..

Σε τέτοιες περιπτώσεις οι γονείς συνήθως διστάζουν να επικοινωνήσουν με κάποιον ειδικό για να λάβουν μια επιστημονική άποψη πάνω σε αυτό που τους απασχολεί, εκτός και αν έχουν παρατηρήσει και άλλους αναπτυξιακούς τομείς, στους οποίους το παιδί έχει σημειώσει μια μικρή καθυστέρηση. Θα μπορέσετε, όμως, να διαπιστώσετε αν ο λόγος και η ομιλία του παιδιού σας αναπτύσσεται σωστά αν γνωρίζετε τι είναι «φυσιολογικό» και τι όχι στην ανάπτυξη του λόγου και της ομιλίας.

Είναι πολύ σημαντικό να συζητήσετε νωρίς με τον γιατρό, που παρακολουθεί το παιδί, τους προβληματισμούς σας σχετικά με την ομιλία και το λόγο του ή και άλλους τομείς. Μπορεί να είναι αρκετά δύσκολο στην αρχή να πούμε αν κάποιο παιδάκι δεν μιλάει λόγω ανωριμότητας ή άλλου προβλήματος, που χρήζει θεραπείας.

Πότε μιλάμε για καθυστέρηση λόγου;

Μιλάμε για καθυστέρηση λόγου όταν το παιδί σας πλησιάζει την ηλικία των 3 ετών και:

• Επικοινωνεί μόνο με νοήματα (δείχνει αυτό που θέλει)
• Λέει μόνο συλλαβές ή λέξεις όπως μαμά, μπαμπά, παππού, γιαγιά, νερό (λεξιλόγιο < 10)
• Δυσκολεύεται να μιμηθεί λεξούλες που του λέμε
• Ο λόγος του είναι ακατανόητος από το κοινωνικό περιβάλλον
• Δεν ακολουθεί εντολές ή οδηγίες (π.χ. Φέρε τα παπούτσια σου)
• Δεν κάνει συνδυασμούς λέξεων (π.χ. φράσεις: μαμά βόλτα, μικρές προτάσεις: μαμά τρώει μήλο)
• Δεν αναγνωρίζει τα βασικά χρώματα (μπλε, κόκκινο, κίτρινο)
• Δεν απαντά σε ερωτήσεις τύπου «ΝΑΙ/ ΟΧΙ»
• Βέβαια μπορεί να γνωρίζει και να δείχνει μέρη του σώματός του, τα ρούχα του, κάποια φρούτα και παιχνίδια, αλλά δεν τα κατονομάζει

Αιτίες της καθυστέρησης του λόγου

Τα προβλήματα ακοής συνδέονται άμεσα με την ανάπτυξη της ομιλίας. Για το λόγο αυτό, θα πρέπει να εξετάζεται άμεσα η ακοή του παιδιού όταν υπάρχουν υπόνοιες καθυστέρησης ομιλίας.

Το στερημένο από ερεθίσματα οικογενειακό περιβάλλον δλδ. το παιδί δεν έχει τα ερεθίσματα που αντιστοιχούν στην ηλικία του (οι γονείς του ενδέχεται να μην του μιλάνε καθόλου).

Κάποια γενικότερη νοητική μειονεξία ίσως προερχόμενη από κάποιο σύνδρομο ή Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή πιθανότατα να προκαλέσει καθυστέρηση στην ανάπτυξη του λόγου και της ομιλίας του παιδιού.

Μπαντανά Μαρίκα- Λογοθεραπεύτρια

Κέντρο Παιδιού Εφήβου Οικογένειας – Τηλ. 2130367239 / 6944207307

Πηγή : babyradio.gr