Χάνεις την ψυχραιμία σου με το παιδί; 10 τρόποι να τη διατηρήσεις!

Πόσες φορές δεν έχεις φτάσει στο σημείο να αρχίσεις να ουρλιάζεις από νεύρα και απελπισία γιατί το πιτσιρίκι σου δεν εννοεί να καταλάβει ή να συμμορφωθεί; Και μετά σε πνίγουν οι τύψεις γιατί του φώναξες ή το μάλωσες παραπάνω από όσο έπρεπε... 10 τρόποι θα σε βοηθήσουν να μη χάνεις την ψυχραιμία σου ακόμη και με το πιο δύσκολο παιδί και να μην καταφεύγεις στις φωνές και τις υστερίες που θα σε οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια στις.. τύψεις!

1. Πάρε βαθιά αναπνοή!
Τη στιγμή που νιώθεις ότι θα εκραγείς σταμάτα τα πάντα, γύρνα την πλάτη στο παιδί, πάρε βαθιά ανάσα, μέτρα μέχρι το δέκα και ηρέμησε. Πίστεψέ με, πιάνει!

2. Προσποιήσου ότι δεν είναι το παιδί σου!
Και όμως δεν θα τολμούσες να φωνάξεις ή να εκραγείς μπροστά σε ένα ξένο παιδί! Πόσω μάλλον να το χτυπήσεις ή να χάσεις την ψυχραιμία σου. Ακριβώς, λοιπόν, κάθε φορά που το δικό σου παιδί σε φτάνει στα όριά σου επαναλάμβανε μέσα σου τι θα έκανες αν δεν ήταν δικό σου παιδί.

3. Πήγαινε σε άλλο δωμάτιο
Τη στιγμή που ο θυμός σου χτυπάει κόκκινο και δεν μπορείς παρά να χάσεις την ψυχραιμία σου πήγαινε σε ένα άλλο δωμάτιο ή ακόμα και στο μπάνιο για δύο λεπτά προκειμένου να δώσεις στον εαυτό σου το περιθώριο να πάρει ανάσα και να ηρεμήσει. Πάντα όμως να θυμάσαι ότι εκεί έξω είναι ένα πιτσιρίκι μόνο του χωρίς επίβλεψη γι\' αυτό βεβαιώσου ότι θα είναι ασφαλές πριν φύγεις.

4. Απασχολήσου με κάτι άλλο!
Τη στιγμή που το πιτσιρίκι ετοιμάζεται να τινάξει... τη μπάνκα της ψυχραιμίας σου στον αέρα απασχολήσου με κάτι που περιλαμβάνει επαναλαμβανόμενες κινήσεις όπως στο να συγκεντρωθείς να σκουπίσεις το τραπέζι ή να καθαρίσεις το φύλλο του ντουλαπιού ή να τακτοποιήσεις μια φρουτιέρα. Έτσι θα συγκεντρωθείς σε αυτό και όχι να ασχοληθείς με το ξέσπασμα του παιδιού που σε οδηγεί στην... παράνοια!

5. Απασχόλησε το παιδί!
Ένα παιδί που φωνάζει και ξεσπά θέλει την προσοχή σου. Πολλές φορές όμως θα σε φτάσει στα όριά σου για να φωνάξεις και να εκραγείς. Ελάχιστες στιγμές πριν αυτό συμβεί θα το καταλάβεις και είναι η ώρα να τού δώσεις κάτι να κάνει προκειμένου να μη συνεχιστεί η διαμάχη. Φαντάσου λοιπόν ότι είσαι στην κουζίνα και πρέπει να τελειώσεις το βραδινό φαγητό και το παιδί δεν θέλει με τίποτα να καταλάβει ότι δεν ανοιγοκλείνουμε την πόρτα του ψυγείου. Λίγο πριν εκραγείς γιατί η πόρτα ετοιμάζεται να χαλάσει δώσε στο παιδί κάτι να κάνει όπως να παίξει με κουτάλες ή αν η ηλικία του είναι κατάλληλη να μασήσει ένα καρότο ή να σκουπίσει το πάτωμα!

6. Μίλα σιγότερα από το παιδί.
Τη στιγμή που το παιδί αρχίζει να τσιρίζει και να ωρύεται εσύ θα χαμηλώνεις τη φωνή σου αντί να τη δυναμώνεις στην προσπάθειά σου να ακουστείς. Και αυτό διότι όσο εσύ φωνάζεις τόσο αυτό θα φωνάζει περισσότερο από αντίδραση. Μίλα σιγά, σταθερά και θα ηρεμήσεις αλλά και το παιδί θα καταλάβει ότι δεν είναι διαγωνισμός.

7. Αντί για νεύρα και φωνές πες το με λέξεις!
Ένα παιδί 1,2,3 ετών δεν έχει τη γλωσσική δυνατότητα να εκφράσει με λέξεις τι αισθάνεται όπως θυμό, λύπη, απογοήτευση, φόβο... Χρησιμοποιεί λοιπόν τα ξεσπάσματα που συχνά φέρνουν τη μαμά στα πρόθυρα νευρικής κρίσης. Τη στιγμή λοιπόν που θα αισθανθείς ότι σε πιάνει κρίση πες δυνατά και με σταθερή φωνή “Η μαμά είναι πάρα πολύ θυμωμένη αυτή τη στιγμή” χωρίς να χάσεις την ψυχραιμία σου και κλείσε τα μάτια ή γύρνα του την πλάτη ή ακόμη μπορείς να του πεις ότι “επειδή κι εσύ είσαι θυμωμένο πήγαινε ένα λεπτό στο δωμάτιό σου”.

8. Πάρε τηλέφωνο το πρόσωπο... ανάγκης σου!
Τη στιγμή που το αίμα σού ανεβαίνει στο κεφάλι και ετοιμάζεσαι να του φωνάξεις πιάσε το τηλέφωνο και πάρε μια φίλη, τη μαμά σου ή όποιο πρόσωπο σε ηρεμεί για να μοιραστείς μαζί του τι συμβαίνει και έτσι να ξεθυμάνει ο θυμός και να ηρεμήσεις!

9. Σκέψου κάτι αστείο!
Τη στιγμή που το πιτσιρίκι σου σε φέρνει στα όριά σου φαντάσου κάτι αστείο που άκουσες ή είδες πρόσφατα και ηρέμησε. Ένα χαριτωμένο κόλπο που κάνει μια μαμά στην Αμερική είναι να φαντάζεται τον άντρα της στη θέση του μικρού γιου της να κάνει ό,τι και το παιδί, δηλαδή να χτυπιέται στο σουπερμάρκετ, να τρώει σκυλοτροφή, να ζωγραφίζει τους τοίχους κ.ο.κ.!

10. Μάθε να αναγνωρίζεις τα όριά σου.
Αυτό σημαίνει ότι αν ξέρεις πότε και γιατί χάνεις την ψυχραιμία σου θα μπορείς να το ελέγξεις καλύτερα. Έτσι αν η μέρα σου ήταν χάλια και βλέπεις ότι το πιτσιρίκι το πάει φιρί-φιρί για φωνές και υστερίες κάντε κάτι παραγωγικό μαζί που θα σας ηρεμήσει και τους δύο όπως το να βγείτε μια βόλτα ή να ζωγραφίσετε αντί να οδηγηθείτε στην παράνοια!
pigi tlife

Πρώτη φορά στον παιδικό σταθμό?? 6 τρόποι για να τον αγαπήσει το παιδάκι σας..!!

Μανούλες ξεκινάνε τα σχολεία και έχετε άγχος? 6 Έξυπνοι τρόποι για να αγαπήσουν τα παιδάκια σας τον παιδικό σταθμό!

1. Περιγράψτε του το νέο χώρο.
Η αβεβαιότητα και το άγνωστο είναι πολύ πιθανό να τρομάξουν το παιδί που για πρώτη φορά θα βρεθεί σ' ένα χώρο τριγυρισμένο από αγνώστους. Για το λόγο αυτό πρέπει εκ των προτέρων να του περιγράψετε ακριβώς πώς είναι ο καινούργιος αυτός χώρος που θα βρίσκετε από δω και μπρος. Πολλοί γονείς στην προσπάθειά τους να δημιουργήσουν στα παιδιά τους θετικές εικόνες για το νέο περιβάλλον περιγράφουν τον παιδικό σταθμό σαν τέλειο και αψεγάδιαστο χώρο, όπου θα περνάνε πάντα πολύ όμορφες στιγμές μαζί με τα άλλα παιδάκια. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι και ο παιδικός σταθμός είναι μια μικρή κοινωνία, η οποία έχει και αυτή απογοητεύσεις και στεναχώριες. Η εξιδανικευμένη λοιπόν περιγραφή του παιδικού σταθμού μπορεί να αποφέρει ακριβώς το αντίθετο από το επιθυμητό αποτέλεσμα.

2. Πώς να περιγράψετε σωστά τον παιδικό σταθμό.

Είναι πολύ σημαντικό για το παιδί και την πιο γρήγορη προσαρμογή του να ξέρει τι ακριβώς να περιμένει να βιώσει στον παιδικό σταθμό. Γι’ αυτό το λόγο θα ήταν προτιμότερο να αποφύγετε εκφράσεις του τύπου: «Θα περάσεις υπέροχα». Μόλις δει την διαφορετική πραγματικότητα θα αισθανθεί ότι το κοροϊδέψατε. Μπορείτε εναλλακτικά να του περιγράψετε το χώρο στον οποίο θα κινείτε, δηλ. πως είναι οι τάξεις, τι θα κάνει εκεί, ποιοι θα είναι μαζί του κ.λ.π. Για να γίνει αυτό καλό θα ήταν να έχετε ήδη επισκεφθεί το χώρο, ώστε η περιγραφή που θα του δώσετε να είναι ακριβής.  

3. Εξηγήστε ποιοι θα είναι εκεί και τι θα κάνει.

Είναι πολύ σημαντικό να του εξηγήσετε ότι στο καινούργιο αυτό περιβάλλον δεν θα είναι «μόνο του». Αποφύγετε όμως εντελώς αυτή τη λέξη, καθώς μπορεί να του δημιουργήσει τρόμο. Όταν σας ρωτήσει αν θα είστε και εσείς εκεί να του πείτε την αλήθεια. Ότι δεν μπορείτε να βρίσκεστε στο χώρο, αλλά θα είναι εκεί η δασκάλα και τα άλλα παιδάκια, με τα οποία θα παίζουν.Καλό θα ήταν να του εξηγήσετε και ποιος είναι ο ρόλος της δασκάλας. Μπορείτε να του πείτε ότι η δασκάλα είναι αυτή που θα τους μάθει καινούργια πράγματα, θα τους βοηθάει με τα παιχνίδια που θα παίζουν, θα τους μαθαίνει τραγουδάκια και χορούς. Μην την περιγράψετε σαν μαμά, γιατί η πραγματικότητα θα τον απογοητεύσει. Επίσης, είναι σημαντικό να τονίσετε ότι εκεί θα κάνει και φίλους, με τους οποίους θα μοιράζονται τα παιχνίδια τους. Μπορείτε να του αναφέρετε ότι εκεί θα τρώει το μεσημεριανό του και θα ξεκουράζεται (αν όντως ισχύει).

4. Δείξτε του από κοντά το χώρο.

Αν το κρίνετε απαραίτητο μπορείτε και να επισκεφθείτε τον παιδικό σταθμό μαζί με το παιδί σας. Έτσι θα έχει ολοκληρωμένη εικόνα γι’ αυτό που του περιγράψατε. Καλό θα ήταν η επίσκεψη αυτή να γίνει τουλάχιστον 1 μήνα πριν ξεκινήσει, ώστε να μπορέσει να συνηθίσει την ιδέα.Μια καλή ιδέα για να μπορέσει να συνηθίσει τη νέα καθημερινότητα είναι μία βδομάδα πριν ξεκινήσει ο παιδικός σταθμός, να το ξυπνάτε το πρωί την ώρα που θα ξυπνάει κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, να το ντύνετε και να κάνετε την διαδρομή μέχρι τον παιδικό. Έτσι θα συνηθίσει ευκολότερα το νέο ωράριο και δεν θα αισθανθεί το πρωινό ξύπνημα σαν τιμωρία.

5. Η 1η μέρα.

Όταν φτάσει η μέρα που θα ξεκινήσει να φοιτά στον παιδικό σταθμό, προσέξτε να μη δείξετε τη συναισθηματική σας φόρτιση, γιατί θα αγχώσει περισσότερο το παιδί. Για να αισθάνεται οικεία επιτρέψτε του να πάρει μαζί του ένα αγαπημένο του αντικείμενο , το οποίο όμως στο σχολείο θα έχει στην τσάντα του ή ακόμα και να ντυθεί μόνο του, ώστε να αισθάνεται άνετα.Αφού μπείτε στο χώρο, αφήστε το παιδί σας για λίγο να εγκλιματιστεί και μην το πιέσετε να πάει στη δασκάλα ή στα άλλα παιδιά. Είναι προτιμότερο να το κάνει από μόνο του. Αν σας το επιτρέψουν οι δασκάλες μπορείτε να μείνετε τις πρώτες μέρες για λίγο μαζί του, αλλά όχι στον ίδιο χώρο. Καθίστε έξω από την αίθουσα, χωρίς να σας βλέπει. Έτσι θα αισθάνεται σιγουριά και ασφάλεια. Υποσχεθείτε του ότι δεν θα φύγετε χωρίς να το χαιρετίσετε και τηρήστε το, γιατί αλλιώς θα αισθανθεί εγκατάλειψη.

6.Η ώρα του αποχαιρετισμού.
Το σίγουρο είναι ότι θα κλάψει. Και θα κλαίει για αρκετό καιρό. Δείχνει ακριβώς το δέσιμο με τους γονείς και την αίσθηση του ότι αποκόβεται. Μην λυγίσετε όμως, γιατί είναι απόλυτα φυσιολογική αντίδραση. Για να ελαττώσετε τις ανησυχίες του παιδιού σας υιοθετήστε μια ρουτίνα αποχαιρετισμού, π.χ. χρησιμοποιώντας κάθε μέρα την ίδια έκφραση αποχαιρετισμού, μια συγκεκριμένη αγκαλιά κ.λ.π., ώστε να σιγουρευτεί ότι δεν θα το «εγκαταλείψετε». Ο φόβος του παιδιού τη στιγμή που φεύγετε είναι ότι θα το ξεχάσετε και επειδή εξαρτάται απόλυτα από εσάς αισθάνεται ανήμπορο. Με αυτή τη ρουτίνα θα ξέρει ότι αφού χθες του είπατε αυτό και ξαναγυρίσετε, τότε θα γυρίσετε και σήμερα, και έτσι σιγά σιγά θα συνηθίσει.

Καλή Σχολική Χρονιά..!!

Πηγή:ygeia-evexia.gr

Πως είναι να είσαι μαμά - ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΗ vs ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Όλες μας έχουμε φανταστεί ξανά και ξανά την στιγμή που θα έρθει το νέο μέλος της οικογένειας!
Όλες μας έχουμες βάλει στο μυαλό μας τα "πρέπει" και τα "μη" για την σωστή διαπαιδαγώγηση του παιδιού μας,πώς θα το κάνουμε να είναι ευγενικό,τίμιο,ήσυχο κτλ...
Μα όλες βλέπωντας άλλες μαμαδες με τα παιδιά στο σούπερ μάρκετ να τσιρίζουν θέλοντας να πάρουν κάτι που η μαμά τους δεν τους αφήνει,ακούγοντας πως ξενυχτάνε συνεχώς γιατί το παιδί τους αργεί να κοιμηθεί,πως απο την στιγμή που θα γίνουμε μαμάδες δεν θα παραμελήσουμε τον εαυτό μας κυκλοφορόντας με λαστιχάκι στα μαλλιά,λερωμένη μπλούζα απο λεκέδες φαγητού και φόρμες και άλλα πολλά!
Ξέρουμε πως υπάρχει η πολύ όμορφη και ωραία φαντασία μας που κάνει τα πράγματα να είναι σούπερ στο ροζ συννεφάκι που φτιάξαμε και η σκληρή πραγματικότητα!
Ας δούμε κάποια παραδείγματα! :)

1.Γυρίσατε απο το μαιευτήριο και χρειάζεστε ένα ήσυχο ύπνο με το μικράκι σας...Να κοιμηθείτε ξεκούραστα αγκαλιασμένοι...
ΦΑΝΤΑΣΙΑ

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

2.Ήρθε η ώρα για την αλλαγή της πάνας!
ΦΑΝΤΑΣΙΑ

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

3.Ώρα για φαγητό!
ΦΑΝΤΑΣΙΑ

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

4.Βόλτα για ψώνια!
Πόσες φορές είδατε παιδάκια να κλαίνε και να τσιρίζουν μέσα σε καταστήματα(και όχι μόνο)για να πάρουν αυτό που θέλουν?Πόσες φορές είπατε "τα δικά μου παιδιά δεν θα κάνουν ποτέ έτσι"!!!
ΧΑΧΑΧΑ....

ΦΑΝΤΑΣΙΑ

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Αυτό λοιπόν είναι μια απόδειξη του "μεγάλη μουκιά φάε,μεγάλη κουβέντα μην πεις!" :)

Για να μαθαίνουν οι νέες μαμάδες και να θυμούνται οι παλιές!

Τα 10 βασικά λάθη που κάνουμε στην διατροφή των παιδιών μας

Περισσότερο ή λιγότερο σοβαρά, είναι τα βασικά και ποιο συνηθισμένα λάθη που κάνουν οι γονείς και «σαμποτάρουν» άθελα τους την υγεία των παιδιών τους.

1. Υποχρεώνουμε το παιδί να αδειάσει το πιάτο του
Τα υγιή παιδιά τρώνε όταν πεινάνε και σταματάνε όταν χορταίνουν. Γι’ αυτό και είναι λάθος να τους υποδεικνύουμε πόσο θα φάνε. Αυτό που θα πρέπει να κάνουμε είναι να τους μάθουμε να λειτουργούν με βάση τη πείνα τους και τον κορεσμό τους. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι τα παιδιά όλων των ηλικιών τρώνε περισσότερο όταν τους σερβίρονται μεγάλες μερίδες. Τι να κάνετε: Μην ενθαρρύνετε το παιδί "να αδειάζει" το πιάτο του. Βάλτε στο παιδί σας μικρές προς μέτριες μερίδες (με εξαίρεση τα λαχανικά)

2. Χρησιμοποιούμε τα γλυκά ως επιβράβευση
Το να πείσουμε το παιδί μας να φάει όσπρια ή λαχανικά μπορεί να γίνει πολύ κουραστικό κι οι γονείς πολλές φορές ακολουθούν το δρόμο της «εξαγοράς». Δυστυχώς αυτή η τακτική μαθαίνει στα παιδιά μας ότι οι φακές ή το μπρόκολο αποτελούν υποχρέωση ενώ το γλυκό είναι βραβείο. Γι’ αυτό αποφύγετε να συνδέετε το γλυκό με τ’ άλλα φαγητά και μην το παρουσιάζετε σαν το θησαυρό στο τέλος του λαβυρίνθου.

3. Απαγορεύουμε εντελώς τα γλυκά
Αυτή είναι μια ακραία και λανθασμένη τακτική. Μελέτες δείχνουν πως όταν απαγορεύουμε στα παιδιά την κατανάλωση των γλυκών, τότε αυξάνεται η επιθυμία τους γι αυτά κι είναι πολύ πιθανόν να τα καταναλώσουν χωρίς μέτρο όταν τα βρουν μπροστά τους. Τι να κάνετε: Προσπαθήστε τα επιδόρπια να μην ξεπερνούν τις 150 Kcal (2 μπισκότα, 1 απλό παγωτό). Επιλέξτε γλυκά με βάση το γάλα και τα φρούτα.

4. Προσφέρουμε συχνά γεύματα
Οι γονείς προσφέρουν συνεχώς φαγητό στα παιδιά την ώρα του διαβάσματος ή του παιχνιδιού με την δικαιολογία ότι χρειάζονται ενέργεια. Όμως το διαρκές τσιμπολόγημα μπορεί να οδηγήσει τα παιδιά στην αδιαφορία σχετικά με το γεύμα ή το δείπνο και δύσκολα θα δοκιμάσουν νέες τροφές (π.χ. λαχανικά) που προσφέρονται στο κυρίως γεύμα. Τι να κάνετε: Προσπαθήστε να υπάρχει ένας σταθερός αριθμός γευμάτων. 3 κυρίως γεύματα και 2-3 σνακ . Επίσης προσπαθήστε ώστε το ένα γεύμα από το άλλο να μην γίνεται σε διάστημα μικρότερο των δυο ωρών.

5. Ενθαρρύνουμε την υπερβολική κατανάλωση ροφημάτων
Σύμφωνα με έρευνα του ιατρικού περιοδικό Pediatrics τα παιδιά σήμερα λαμβάνουν το 10-15% της ημερήσιας ενεργειακής τους πρόσληψης από ροφήματα που περιέχουν ζάχαρη (όπως αναψυκτικά, ενεργειακά ροφήματα και φρουτοποτά). Τα τελευταία 10 χρόνια, η μέση ημερήσια θερμιδική κατανάλωση από αυτά τα ροφήματα αυξήθηκε από 242 θερμίδες σε 270 θερμίδες και συνεχίζει να αυξάνεται. Τα περισσότερα από αυτά τα ποτά μας δίνουν άδειες θερμίδες, δηλαδή μας δίνουν θερμίδες χωρίς να μας προσφέρουν άλλα πολύτιμα θρεπτικά συστατικά. Επιπλέον τα ροφήματα αυτά, εκτός της μεγάλης τους θερμιδικής πυκνότητας, δεν υποκινούν τους ίδιους μηχανισμούς που επιφέρουν τον κορεσμό όπως η στέρεα τροφή. Με λίγα λόγια τα παιδιά σας παίρνουν άδειες θερμίδες, οι οποίες οδηγούν σε αύξηση βάρους.

6. Δίνουμε γάλα πριν πέσει για ύπνο  
Το γάλα αποτελεί από μόνο του ένα πλήρες γεύμα (περιέχει όλα τα θρεπτικά συστατικά, εκτός από βιταμίνη C και σίδηρο), ιδίως για τα παιδιά, και είναι απαραίτητο για την ανάπτυξή τους. Aν λοιπόν το παιδί έχει πιει 1-2 ποτήρια στη διάρκεια της ημέρας, είναι λάθος να το πιέσουμε να πιει κι άλλο μετά το βραδινό φαγητό. Tο γάλα μαζί με ένα «γλυκό» ψωμί είναι ιδανικός συνδυασμός για το πρωινό ή το απογευματινό του.

7. Καμουφλάρουμε το γάλα για να το πιει
Συχνά προκειμένου τα παιδιά να πιουν το γάλα τους, προσθέτουμε κακάο ή το σερβίρουμε με σοκολατούχα δημητριακά. Όμως το κακάο δεν αφήνει ένα μέρος του ασβεστίου του γάλακτος να απορροφηθεί. Μια εναλλακτική λύση είναι να του προσφέρουμε το απαιτούμενο ασβέστιο με ένα γιαούρτι, ένα μικρό κομμάτι φέτα ή γραβιέρα.

8. Δίνουμε φρούτο μετά το φαγητό
 Άλλο ένα διατροφικό λάθος που κάνουμε, το οποίο στερεί από τον οργανισμό του παιδιού τα θρεπτικά συστατικά του φρούτου. Αυτό συμβαίνει γιατί το φρούτο, ως εύπεπτο τρόφιμο, θα αποβληθεί με τα ούρα και τα κόπρανα, προτού προλάβει ο οργανισμός να πάρει τις βιταμίνες του, αφού έχει πρώτα να ασχοληθεί με τα πιο «δύσκολα»: τις πρωτεΐνες και το άμυλο από το φαγητό. Άρα το μόνο που κερδίζει το παιδί με το φρούτο μετά το φαγητό είναι 4 κουταλιές ζάχαρη χωρίς τις βιταμίνες.

9. Απαγορεύουμε το νερό πριν το φαγητό
Το νερό «ξεπλένει» κατά κάποιο τρόπο το πεπτικό σύστημα, άρα είναι λάθος να εμποδίζουμε το παιδί να πιει μήπως και του κοπεί η όρεξη. Σε κάποιες μάλιστα περιπτώσεις πρέπει να «πιέζουμε» το παιδί να πίνει νερό, αφού δεν έχει ακόμη πλήρως ανεπτυγμένο το μηχανισμό ρύθμισης της θερμοκρασίας και ξεχνάει να πίνει νερό.

10. Αντικαθιστούμε τα φρούτα και τα λαχανικά με βιταμίνες
Στη συντριπτική τους πλειοψηφία τα παιδιά δεν χρειάζονται συμπληρώματα βιταμινών, εκτός κι αν ο παιδίατρος τις συστήσει. Αν το παιδί δεν τρώει τις τροφές που πρέπει, ας προσπαθήσουμε να τις κρύψουμε έξυπνα, μέσα σε σούπες, σάντουιτς ή χυμούς.

Με την συνεργασία της Νίκης Τσίγκρη (διαιτολόγος διατροφολόγος)

Πηγή:imommy

Tο κακομαθημένο παιδί: Η αξία του να λέτε..."ΟΧΙ"

Υπάρχουν δεκάδες εξηγήσεις, ερμηνείες, δικαιολογίες του κάθε γονιού , που ισχυρίζεται πως… ενώ κάνει τα πάντα για να "βάλει μυαλό" το παιδί του, εκείνο... "δεν παίρνει από λόγια" ούτε με το καλό ούτε με τα παρακάλια ούτε με "ξύλο".
Ασφαλώς και οι περισσότεροι λένε την αλήθεια, πως είναι δηλαδή αδύνατο να τα κρατήσουν σε μια τάξη και πειθαρχεία, αλλά πολύ συχνά παραβλέπουν να πουν (στον εαυτό τους), τη σοφή παροιμία "όποιος σπέρνει ανέμους, στο τέλος θα θερίσει θύελλες". Δεν έχω καμία αμφιβολία, πως σχεδόν όλοι οι γονείς προσφέρουν αγάπη και "του πουλιού το γάλα", όμως αυτά δεν επαρκούν για να μεγαλώσει αρμονικά το παιδί τους.

Προφανώς, χρειάζονται να τεθούν όρια, κανόνες και το σπουδαιότερο ίσως και το δυσκολότερο, είναι αυτοί οι κανόνες που θα αποφασιστούν συλλογικά από το μπαμπά και τη μαμά και μόνο από αυτούς, τελικά να εφαρμοστούν με επιμονή και αντοχή.

• Είναι σίγουρο πως τα παιδιά ΔΕΝ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΚΟΜΑΘΗΜΕΝΑ. Μπορεί κάποια να έχουν γονίδια "τσαμπουκά", αλλά είναι υποχρέωση μας και συμφέρον μας, να εμποδίσουμε τα γονίδια αυτά να γίνουν χαρακτήρας.

• Γίνονται κακομαθημένα ή αλλιώς "εκτροχιάζονται σαν τα τρένα", μόνο από δικές μας λαθεμένες "μανούβρες".

• Βάλτε "γεωγραφικά όρια" στο σπίτι σας και με σοβαρότητα, χωρίς γελάκια, χαράξτε σύνορα στο σπίτι. Ασφαλώς μπορούν να τριγυρίζουν παντού, αλλά οπωσδήποτε πρέπει να ξεκαθαρίσετε, πως τα σύνορα σταματούν στα ντουλάπια της κουζίνας ή τα σύνορα της βόλτα του σταματούν στο τραπέζι με την τηλεόραση.

• Μην φοβάστε την λέξη "όχι" και μην ντρέπεστε. Είναι μια λέξη ισχυρή, ισως ενοχλητική για εκείνα. Όμως για να έχει αξία το "όχι" και να γίνει αποδεκτό – πιστευτό από το παιδί, πρέπει να το πάρει γρήγορα απόφαση ότι το "όχι" σημαίνει "όχι".

• ΑΣΦΑΛΩΣ το ξύλο δεν είναι λύση! Αλλά αν ομως είστε σίγουροι πως αν εχετε προειδοποιήσει με σαφήνεια το παιδί τοτε και σε κάθε ΣΟΡΑΒΗ ΠΑΡΑΒΑΣΗ των ορίων, το βαζετε στο πάρκο.

• Μην σας περάσει από το μυαλό, να το "παίξετε", καλοί και συμπονετικοί, όταν κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας, έχει επιβάλει ποινή στο παιδί. Π.χ. αν υποθέσουμε πως η μαμά, για κάποιο παράπτωμα του παιδιού, έχει επιβάλει σαν τιμωρία την στέρηση γλυκού για 2-3 μέρες, μην διανοηθείτε να γυρίσετε από τη δουλειά (μπαμπάδες ή γιαγιάδες) κρατώντας σοκολάτα για το αγαπημένο σας παιδί.

• Όταν κάποιος από τους γονείς, μαλώνει το παιδί, είναι αδιανόητο ο άλλος να επεμβαίνει – δήθεν σαν σωτήρας- υπέρ του παιδιού. Μόνο μια εξαίρεση σε αυτό το κανόνα επιτρέπεται. Παρέμβαση επιβάλλεται μόνο αν και εφόσον, ο ένας γονιός χτυπάει ή βρίζει το παιδί. Αλλιώς, τσιμουδιά και αφήστε το γονιό να θέσει τους όρους του ή να επιβάλει και να εκτελέσει το "πέναλτι".

• Πολύ συχνά, υπάρχουν περιπτώσεις, που ο ένας γονιός διαφωνεί ριζικά με την απόφαση του άλλου γονιού. Το σωστό είναι, να κρατήσει τη διαφωνία του, και να μην την εκφράσει εκείνη τη στιγμή μπροστά στο παιδί. Κατόπιν, οι γονείς πηγαίνουν σε ένα άλλο δωμάτιο, και κατ’ ιδίαν προσπαθούν οι δύο τους, με κλειστές πόρτες να λύσουν τις διαφωνίες τους.

Ας θυμόσαστε, το σοφό απόφθεγμα "Αγάπη γονιών χωρίς κανόνες και όρια, είναι σαν καράβι ιστιοφόρο, με ανοιχτά μεν τα πανιά αλλά χωρίς τιμόνι και άγκυρα".            πηγη faysbook